بخش ششم ميراث علمى امام على بن ابى طالب عليه السّلام
در نخستين عملى كه امير مؤمنان عليه السّلام پس از رحلت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم - و به سفارش آن بزرگوار - بدان اهتمام ورزيد ، به گردآورى قرآن كريم پرداخت .
قرآنى كه امير المؤمنين عليه السّلام گرد آورد به حسب نزول آيات تنظيم ، و با دارا بودن اطلاعات بىمانندى در مورد شأن نزول آيات و تفسير و تأويلى كه مسلمانان بدان نياز داشتند از امتياز برخودار بود . امام عليه السّلام اين قرآن را بر خليفهء اوّل عرضه كرد ، وى گفت : ما نيازى به اين قرآن نداريم . امام عليه السّلام بدانان گوشزد كرد از آن پس بدان قرآن دست نخواهند يافت و چنين نيز شد و معروف است كه آن قرآن را فرزندان امير المؤمنين يكى پس از ديگرى به ارث مىبرند .
از امام على عليه السّلام نوشتارى به نام « صحيفه » به جاى مانده كه احكام ديات در آن آمده است و بخارى و مسلم و احمد حنبل از آن روايت نقل كردهاند .
نوشتار ديگرى نيز به نام « الجامعه » از آن بزرگوار به يادگار مانده كه كليهء مسايل حرام و حلال مورد نياز مردم را دربر دارد و در آن گردآورى شده است . امام صادق عليه السّلام در بيان خويش طول آن صحيفه را هفتاد ذراع دانسته كه تمام مسائل مورد نياز مردم حتى ديهء خراشيدگى در آن آمده است .
كتاب « الجفر » كليهء حوادث و رخدادهاى آينده و كتب آسمانى پيامبران گذشته را در خود جاى داده است و به مصحف فاطمه عليها السّلام شباهت دارد كه