و در علوم مربوط به سنّت ، دستور به تحقيق و بررسى مىداد و مىفرمود :
احاديث را با يكديگر مباحثه كنيد و آنها را رها نكنيد تا از بين رفته و تباه شوند . « 1 »
5 . امام عليه السّلام در راستاى قانونگذارى و بيان احكام ، بر قرآن و سنت به عنوان منابع اصلى ، تأكيد فرمود و بر ديگر منابعى چون استحسان و قياس و مواردى كه براى احكام الهى منبعى شرعى به شمار نمىآمدند ، خط بطلان كشيد . « 2 »
آن بزرگوار سيره و روش عبادى و اخلاقى سنّت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم را احيا نمود و به بدعتهايى كه ثمرهء خودرأيى و اختراع خلفاى قبل از خود بود ، پايان داد . « 3 »
6 . امام عليه السّلام توانست مجموعهاى از مؤمنان شايسته گرد آورد كه براى تشريك مساعى در رهبرى حكومت اسلامى و مراقبت از آن ، در اين جامعه ، دست به فعاليت بزنند .
و مشخصا امام على عليه السّلام از زمان حيات رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم و به دستور آن بزرگوار كار خويش را عملا در همين بستر آغاز كرد ، ازاينرو ، ملاحظه مىكنيم پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم مسئوليت رسيدگى و مراقبت آن دسته از كسانى را كه در آنها اشتياق و آگاهى به مبانى اسلامى مىيافت ، به امام عليه السّلام مىسپرد و آنان را به پيروى از آن حضرت تشويق مىفرمود تا اين كه گروهى به عنوان شيعيان على عليه السّلام در زمان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم شكل گرفت كه از افرادى چون : عمار ياسر ، سلمان فارسى ، ابو ذر ، جابر بن عبد اللّه انصارى ، مقداد بن أسود ، عبد اللّه بن عباس مىتوان نام برد ، اين برجستگان با وجود شرايط دشوارى كه حكومت
هامش
( 1 ) . كنز العمال 10 / حديث 29522 .
( 2 ) . نهج البلاغه خطبهء 125 .
( 3 ) . صحيح مسلم كتاب نماز تراويح ، مسند احمد 5 / 406 ، صحيح بخارى كتاب خمس باب 5 / حديث 2944 ، سنن ابو داود 2 / حديث 1622 .