مردم مدينه آنها را به مبارزه و نبرد ، تشويق فرمود . در همين گيرودار خبر سرپيچى طلحه و زبير از بيعت امام عليه السّلام و حركت آنها به سوى بصره ، مانع حركت سپاه حضرت شد ، در صورتى كه طلحه و زبير براى انجام عمره از امام عليه السّلام كسب اجازه كرده بودند و امام عليه السّلام اجازه داده و آنان را از پيمانشكنى برحذر داشته بود . « 1 »
محورهاى كارى امام عليه السّلام
در آيين اسلام براى شخصيتى كه ناظر بر اجراى احكام رسالت اسلامى و استمرار آنها در زندگى باشد و بر پابرجايى آنها در برابر جريانهاى مختلفى كه پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم به وجود آمد ، نظارت داشته باشد ، نقشى برجسته لحاظ شده است و در اين آيين الهى به صراحت بيان شده كه امام على عليه السّلام و پس از آن بزرگوار فرزندانش داراى چنين جايگاهى هستند .
ايفاى نقش ناظر و رهبرى امور دينى ايجاب مىكرد كه امام معصوم عليه السّلام بالاترين پستها را در دولت بر عهده گيرد ولى پس از وفات رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم عناصرى نالايق در شرايطى پيچيده و نابسامان مداخله كرده و به قدرت دست يافتند ، ولى اين اوضاع ، امام عليه السّلام را از ايفاى نقش خود باز نداشت طبيعى است كه نزاع و كشمكش اقتضا دارد نقش افراد ، متعدد و متنوّع باشد . ازاينرو ، امام على عليه السّلام براى اصلاح انحراف امّت و حراست از اعتقادات و مقدسات آنان ، اساس كار خود را بر دو محور قرار داد .
نخستين محور : تلاش در جهت به دستگيرى اداره و زمام امور حكومت
هامش
( 1 ) . تاريخ طبرى 3 / 469 .