على عليه السّلام سر برتافتند : سعد بن ابى وقاص ، عبد اللّه بن عمر ، كعب بن مالك ، مسلمة بن مخلّد ، ابو سعيد خدرى ، محمد بن مسلمه ، نعمان بن بشير ، رافع بن خديج ، عبد اللّه بن سلام ، قدامة بن مظعون ، اسامة بن زيد ، مغيرة بن شعبه ، صهيب بن سنان ، و معاوية بن ابو سفيان را مىتوان نام برد . « 1 »
اما برخى از اين افراد بر كوتاهى نمودن در بيعت با امام عليه السّلام نادم و پشيمان گشتند ولى حضرت به هيچ يك از آنان كوچكترين تعرّضى نكرد و آنها را ميان امّت به حال خود وانهاد تا از همان حقوقى كه مردم برخوردارند ، آنان نيز برخوردار باشند .
حكومت امام عليه السّلام و دشوارىهاى راه
امام على عليه السّلام پس از 25 سال كنارهگيرى از ادارهء حكومت اسلامى و رهبرى امّت و دولت ، به زمامدارى رسيد . امّت و دولت هردو در مسيرهاى منحرفى كه حكومتهاى قبلى در اين فاصلهء زمانى ايجاد نموده بودند پيش مىرفتند و اين قضيه در به ضعف كشاندن موضع امام عليه السّلام نسبت به اين رخدادها ، عاملى مؤثر به شمار مىآمد ، زيرا در برههء قبلى ، مردم عادت كرده بودند امام عليه السّلام را به چشم فردى محكوم ببينند نه حاكم ، آن هم محكوم افرادى بىلياقت و ناشايست . . . چنانكه در وجود برخى شخصيتها جهت عملى ساختن اهداف خود ، حس رقابت و دستيابى به اوج قدرت ، فزونى يافت ازاينرو ، مىبينيم زبير در سقيفه در برابر كسانى كه به دنبال كسب قدرت بودند به دفاع از حق امام عليه السّلام پرداخت ولى امروز شاهديم كه خود ، براى دستيابى به قدرت ، با
هامش
( 1 ) . تاريخ طبرى 3 / 452 چاپ مؤسسهء اعلمى .