د - گردهمايى سقيفه زمينهء مناسبى ايجاد كرد تا وجود امت و آراء آنان ناديده گرفته شود چنانكه يكبار ديگر اين مسأله در زمان تعيين جانشينى عمر ، و بار سوّم هنگام مرگ عمر در شورايى كه وى بر مسلمانان تحميل كرد ، تجسم يافت .
سقيفه از ديدگاه امام عليه السّلام
امام على عليه السّلام هيچگونه طمعى به دستيابى و تكيه زدن بر مسند خلافت نداشت . تمام سعى و تلاش وى در جهت تحكيم پايهها و اركان اسلام و گسترش آن و سربلندى دين و دينداران و بيان عظمت و سيره و رفتار رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم و تشويق مردم در جهت پيمودن راه آن بزرگوار انجام مىپذيرفت .
امام عليه السّلام با اشتغال به انجام مقدمات خاكسپارى و نماز و دفن رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در انديشهاش خطور نمىكرد كه روزى خلافت از او سلب شود زيرا وى از ناحيهء خدا و رسولش شايستهء چنين مقامى بود .
ولى آنچه را مردم در دل نهان داشتند با سفارشاتى كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم در غزوهء احد و حنين ، بر آن تأكيد كرده بود منافات داشت و آز و طمع رسيدن به قدرت ، آنان را واداشت تا در پى بهدستآورى حاكميتى غير حق برآيند .
بدين ترتيب ، همانگونه كه در شدايد و سختىهاى زمان حيات پيامبر ، آن بزرگوار را تنها گذارده و از اطرافش پراكنده شدند اين بار نيز بىآنكه جنازهء مطهرش را به خاك بسپارند ، آن را رها ساخته و در پى كسب قدرت برآمدند .
خبر گردهمايى سقيفه به خانهء پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم كه على عليه السّلام و بنى هاشم و ياران مخلص و باوفاى حضرت پيرامون جسم شريف رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در آن گرد آمده بودند رسيد . عباس عموى پيامبر به على عليه السّلام گفت : برادرزاده ! دستت