على عليه السّلام مىديد ، با اين همه نمىخواست در زمان حيات او و پس از مرگش ، زمام امور به دست امام على عليه السّلام بيفتد .
12 . معاويه ، ابو بكر و عمر را به سلب خلافت از على عليه السّلام متهم ساخت و گفت : در اين راستا به نقشه و برنامهريزى پرداختهاند چنانكه معاويه در پاسخ نامهء محمد بن ابو بكر به اين مطلب تصريح كرده مىنويسد : من و پدرت به خوبى به فضيلت فرزند ابو طالب آگاهى داشتيم و حق او را بر خود لازم مى شمرديم وقتى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم دنيا را وداع گفت ، پدرت و فاروق « عمر » نخستين كسانى بودند كه حق على را ربودند و با دستوراتش به مخالفت برخاستند . و در اين راستا با يكديگر تبانى كرده و همدست شدند و سپس او را به بيعت با خود فرا خواندند و حضرت از بيعت با آنان خوددارى و مدتى درنگ كرد ، ولى آن دو درصدد قتل وى برآمده و او را به مرگ تهديد كردند . « 1 »
13 . امير المؤمنين عليه السّلام ( در مورد خلافت ابو بكر ) به عمر فرمود : امروز شيرى از سينهء خلافت بدوش كه نيمى از آن به تو برسد ، پايههاى حكومت وى ( ابو بكر ) را تحكيم ببخش تا فردا آن را به تو بازگرداند . « 2 »
14 . زهراى مرضيّه عليها السّلام حاكمان به قدرت رسيده را به حزبگرايى سياسى متصف ساخت كه براى چنگ زدن به قدرت و محروم ساختن بنى هاشم از خلافت ، در پى نقشه و توطئهاند ، آنجا كه فرمود :
« فوسمتم غير ابلكم و اوردتم غير شربكم . . . . ابتدارا زعمتم خوف الفتنة » ؛ « 3 »
أَلا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ
؛
هامش
( 1 ) . مروج الذهب مسعودى 3 / 199 ، وقعة صفين از نصر بن مزاحم 119 .
( 2 ) . الامامه و السياسه 29 ، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد 6 / 11 .
( 3 ) . فقراتى از خطبهء حضرت زهرا عليها السّلام در مسجد پيامبر ، بحار الانوار 29 / 220 .