زيرا اگر واقعا - آنگونه كه آقايان مدعى شدند - خلافت و جانشينى بستگى به سابقهء در اسلام و خويشاوندى نزديك به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم داشت ، پس خلافت فقط اختصاص به على بن ابى طالب عليه السّلام داشت چرا كه او نخستين گروندهء به اسلام بود ، به خدا ايمان آورد و رسالت اسلامى را تصديق نمود و بر اساس پيمان برادرى كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم در روز ايجاد عقد برادرى بين مهاجران در مكه و مهاجران و انصار و ميان خود و على عليه السّلام در مدينه برقرار كرد ، على عليه السّلام برادر دينى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و از نظر خويشاوندى پسر عموى آن حضرت به شمار مىآمد و بىترديد نزديكترين فرد به پيامبر تلقى مىشد و در دل او جاى داشت .
تحليل گردهمايى سقيفه
انصار به سرعت راهى سقيفه بنى ساعده شده و كاملا مخفيانه براى خود گردهمايى تشكيل دادند و سعد بن عباده رئيس قبيلهء خزرج را در حال بيمارى در آن گردهمايى حاضر نمودند . سعد به فرزندش فرمان داد : از آنجا كه به جهت بيمارى قادر نيست صدايش را به همهء حاضران برساند ، هرگاه سخن مىگويد ، مطالب او را براى مردم تكرار كند ، ازاينرو ، سعد سخن مىگفت : و فرزندش ( قيس ) گوش مىداد و سپس با صداى بلند آن مطالب را براى مردم بازگو مىكرد . سعد خطاب به حاضران گفت :
شما در پذيرش دين الهى پيشى داشتهايد و در اسلام از ارج و فضيلتى برخورداريد كه هيچ قبيلهاى از عرب از آن برخوردار نيست ، رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم سيزده سال ميان قوم خود زندگى كرد و آنها را به پرستش خدا و ترك بتپرستى فرا خواند ولى تعدادى اندك به آن بزرگوار ايمان آوردند تا اينكه