تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
دست‌يابى به سعادت و موفقيت آنان مىگرديد ، سفارش كرده بود و فرموده بود : مردم ! در آينده‌اى نه چندان دور به سرعت روحم قبض مىشود و به آسمان‌ها بالا مىرود ، با شما اتمام حجت مىكنم آگاه باشيد ! كتاب خداى عزّ و جلّ و عترت و اهل بيتم را ميان شما به وديعه نهادم . و سپس دست على عليه السّلام را گرفت و فرمود : « هذا عليّ مع القرآن و القرآن مع عليّ ، لا يفترقان حتى يردا عليّ الحوض ؛ اكنون اين على است كه همواره با قرآن است و قرآن با او و از يكديگر جدايى ندارند تا در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند . آن حضرت خواست سعى و تلاش خود را كامل گردانده تا زمينه را براى نصب على به جانشينى پس از خود مهيّا سازد بىآنكه قدرت‌هاى رقيب و يا توطئه‌هاى غرض‌ورزان و دسيسه كارىهاى منحرفان او را تحت تأثير قرار دهد . تمامى تاريخ‌نگاران اتفاق نظر دارند بيشترين توجه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در آخرين لحظات عمر مباركش تدارك سپاهى بود كه انبوه مسلمانان از جمله ابو بكر و شخصيت‌هاى مهاجر و انصار در آن گرد آمده باشند و اسامة بن زيد را به فرماندهى آنان گمارد و آن را به مرزهاى شمالى منطقهء جزيرة العرب اعزام و على عليه السّلام را از آن جمع استثناء كرد . ولى تعدادى از صحابه فرمان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم را نپسنديدند و از رفتن به جنگ و حضور در سپاه اسامه خوددارى و به عذر و بهانه تراشىهاى واهى پرداختند و در مورد فرماندهى اسامه با زخم زبان به انتقاد پرداخته و غرض ورزانه آن را مورد اعتراض قرار دادند . رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم - با وجود همهء درد و ناراحتىها - از خانه بيرون رفت و با آنان سخن گفت و آن‌ها را به در آمدن زير پرچم اسامه تشويق فرمود و با اين كه حالت ضعف و سستى بر آن بزرگوار