سپرد و بار مسئوليت و مراقبت و حراست از آن را بر دوش وى نهاد تا آنجا كه مسئوليت تجهيز و دفن پيكر پاك خويش را تنها به او واگذار كرد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم با آگاهى و اطمينان مىدانست كه على عليه السّلام دستورات او را به اجرا در مىآورد و ذرهاى از آنها تخطى نكرده و يك چشم برهم زدن در آنها ترديدى به خود راه نمىدهد ولى به ديگران چنين اطمينانى نداشت .
نبى اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم افزون بر سخنان صريح و اشاراتى كه در مناسبتهاى گوناگون و موارد مختلف داشت حتى در آخرين لحظات زندگى مبارك خود نيز بر روشن ساختن مسألهء خلافت و جانشينى على عليه السّلام پس از خود پافشارى داشت .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم پس از بازگشت از حج به « مدينه » ، چند روزى در اين شهر اقامت فرموده بود كه جسم مبارك وى ناخوش و بيمارىاش شدت يافت و همواره مىفرمود :
« ما ازال اجد ألم الطعام الذي أكلت بخيبر فهذا آوان انقطاع أبهري من ذلك السمّ ؛ « 1 »
همواره درد و رنج غذاى مسمومى را كه در خيبر تناول كردم احساس مىكنم و اكنون در اثر اين سم آخرين لحظات زندگيم را مىگذرانم .
مسلمانان با دلهايى پراضطراب و نگران و با ذهنيتى پر از حيرت و سرگردانى و پرسوجو از سرنوشت روزهاى آينده و رسالت آسمانى ، دسته دسته به عيادت آن حضرت مىآمدند . رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم خود ، خبر وفاتش را به آنان داده و آنها را به امورى كه ضامن ادامه و استمرار روند رسالت الهى و
هامش
( 1 ) . المستدرك على الصحيحين 3 / 58 .