تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 123

مساهمون:

ص١٢٣
به خدا سوگند ! من با قدرت بدنى و نيرويى برخاسته از انرژى غذا ، در قلعهء خيبر را از جا بر نكندم و آن را چهل ذراع پشت سرم پرتاب ننمودم ، بلكه از قدرتى آسمانى و روحى كه با نور خدايى پرتو افشان بود اين عمل را انجام دادم ، نسبت من به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم همانند نسبت روشنايى ، به روشنايى است . « 1 »

و - در فتح مكه « 2 »

صلح و آرامش بر فضاى پيرامون قريش و مسلمانان حاكم گشت و رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم به تمام مواد پيمان‌نامه پايبند ماند ، ولى قريش در انديشهء نقض پيمان بودند و تصور كردند قدرت مسلمانان پس از شكست و عقب‌نشينى در جنگ « موته » به ضعف گراييده است ازاين‌رو ، تحقير مسلمانان به جايى رسيد كه بر ضد قبيلهء خزاعهء هم‌پيمان نبى اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم ، دست به توطئه زده و برخى هم پيمانان خود را از قبيلهء بكر بر اين كار تحريك كردند و بدين ترتيب ، ميان آنان درگيرى به وجود آمد و قبيلهء بكر با پشتيبانى و حمايت قريش بر خزاعه پيروز شد و با اين كار پيمان قريش نقض و بر ضد مسلمانان اعلان جنگ نمودند . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم تصميم به سركوبى قريش گرفت ، و سخن معروف خويش را بيان كرد كه : اگر خزاعه را يارى نكنم پيروز نگشته‌ام . و بدين‌سان ، مهياى نبرد با آنان شد . حضرت كوشيد خبر اين موضوع به گوش دشمن نرسد ، ولى حاطب بن ابى بلتعه ، پنهانى اين خبر را فاش ساخت ، بدين ترتيب كه نامه‌اى را توسط زنى براى قريش فرستاد تا آنان را از تصميم رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم آگاه سازد . پيش از اين‌كه آن زن از حومهء مدينه دور شود ، وحى بر پيامبر نازل
هامش
( 1 ) . امالى صدوق : مجلس 77 ، حديث 10 ( 2 ) . فتح مكه در ماه رمضان سال هشتم هجرت نبوى اتفاق افتاد