قريش با آگاه شدن از ماجرا جملگى تصميم گرفتند هرچند با زحمت و زيان ، از ورود حضرت به مكه جلوگيرى به عمل آورند . ازاينرو ، خالد بن وليد را در رأس گروهى جنگجو به مسير حركت حضرت اعزام كردند تا راه را بر آن بزرگوار ببندد .
با فرود آمدن پيامبر و مسلمانان در منطقهء « جحفه » ، آب آشاميدنى كه در اختيار داشتند تمام شد و به آب دسترسى نيافتند ، سقاها را در پى آب فرستادند ولى به جهت دودلى و ترديد و بيم از قريش ، امكان دستيابى به آب برايشان ميسر نگشت . در چنين موقعيتى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم على عليه السّلام را خواست و او را همراه با سقاها براى تهيه آب اعزام نمود سقاها ترديدى نداشتند كه على عليه السّلام نيز مانند افراد قبلى بدون دستيابى به آب باز خواهد گشت ، به هر ترتيب رهسپار اين مأموريت شدند ، على عليه السّلام به حركت خود ادامه داد تا به منطقهء « حرار » رسيد و آب برگرفت و مركبهاى حامل آب را با سروصدا و آشكارا نزد پيامبر اكرم آورد زمانى وى بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم وارد شد پيامبر تكبير گفت و در حق آن بزرگوار دعاى خير فرمود . « 1 »
قريش ، پيامبر اسلام را ناگزير ساخت تا از راهى كه به مكه منتهى مىشد ، تغيير مسير دهد و مردى از قبيلهء « أسلم » مسير حضرت را به راهى ناهموار تغيير داد و از آنجا به ثنية المراد و سپس در حديبية فرود آمدند . قريش بارها تلاش كرد بر مسلمانان حملهور شده و به فرماندهى خالد بن وليد با آنان به نبرد بپردازد ، ولى على عليه السّلام و جمعى از دلاور مردان سپاه اسلام از آن حملات جلوگيرى و در تمام تلاشهاى خصمانه قريش فرصت را از آنان سلب
هامش
( 1 ) . ارشاد 108 . فصل 30 باب 2 ، در كشف الغمّه 1 / 280 باب مناقب نظير آن نقل شده است