تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 297

مساهمون:

ص٢٩٧
در غم جانسوز از دست دادن پيامبر اسلام بايد شرق و غرب گيتى بگريند و قبايل مضر و يمان ، سزاوارند در اين مصيبت اشك بريزند . اى پيامبر آخرين ! كه روشنايىات خجسته است ، درود خداى فرستندهء قرآن به روان پاك تو باد . « 1 » سپس مشتى از خاك قبر پدر برگرفت و بر چشمان و صورت خود نهاد و آن‌گاه فرمود : آن‌كس كه خاك پاك قبر رسول خدا را ببويد ، سزاوار است كه تا پايان عمر ، هيچ‌گونه بوى خوشى نبويد . پدر ! پس از تو آن‌قدر مصائب بر من فروريخت كه اگر بر روزهاى روشن مىريخت ، به شب تيره تبديل مىشدند . « 2 » 2 . نيز در مصيبت جانكاه پدر بزرگوار خويش فرموده است : به غايبى كه در زير خروارها خاك آرميده برگو ، آيا صداى ناله و فريادم را مىشنوى . پس از تو آن‌قدر مصيبت‌ها بر من فروريخت كه اگر بر روزهاى روشن مىريخت ، به شب تيره تبديل مىشدند . من در سايهء حمايت محمد قرار داشتم و تا زمانىكه او حامى من بود ، از دشمنان و كينه توزان بيم نداشتم ، او جمال و جلوهء من بود ولى امروز در برابر فرومايگان پست ، سر فرود آورده‌ام و بيم آن دارم كه بر من جفا و ستم
هامش
( 1 ) .أغبرّ آفاق السماء و كوّرت * شمس النهار و أظلم العصران فالأرض من بعد النبيّ كئيبة * أسفا عليه كثيرة الرجفان فليبكه شرق البلاد و غربها * و لتبكه مضر و كلّ يمان يا خاتم الرسل المبارك ضوؤه * صلّى عليك منزّل القرآن( 2 ) . تاريخ الأدب العربى 164 - 165 .ماذا على من شمّ تربة أحمد * أن لا يشمّ مدى الزمان غواليا صبّت عليّ مصائب لو أنّها * صبّت على الأيّام عدن لياليا
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 297 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى