به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مهيا بود ، در عرصهء اين مخالفت ، پشتوانهء محكمى براى على عليه السّلام بهشمار مىآمد . « 1 »
راهكارهاى حكومت
نخستين راهكار : سلب توان مالى على عليه السّلام
حزب حاكم ، خويش را در وضعيت مالى فوقالعاده دشوارى يافت . زيرا شهرهايى كه از آنها بودجهء كشور جمعآورى مىشد تا استقرار كامل اركان حكومت نوپا در پايتخت ( مدينة الرسول صلّى اللّه عليه و إله و سلم ) به اطاعت و فرمان حكومت جديد درنيامده در حالى كه شهر مدينه هنوز كاملا تسليم حكومت نشده بود . به عنوان مثال اگر ابو سفيان يا ديگران روزى رأى موافق خويش را به حكومت فروخته بودند ، اين امكان وجود داشت كه اگر كسى بهاى بيشترى بر آنها عرضه مىكرد ، معامله را فسخ كرده و برهم مىزدند و پرداخت چنين بهايى هر لحظه از توان مالى على عليه السّلام ساخته بود بنابراين بايستى در اين صورت اموالى كه به عنوان يكى از منابع تهديد كنندهء منافع حزب حاكم بهشمار مىرفت - از على كه در آن لحظات آمادگى مقابله نداشت - سلب مىشد ، تا اينكه همكارى انصار در حمايت از خليفه ، تضمين گردد و توان مالى مخالفان در تأسيس حزب از دار و دستهاى از طمعورزان دنيا پرست آن روز ، به تحليل برده و به ضعف كشانده شود .
چنين ارزيابى از سياست گروه حاكم را تا زمانىكه با نحوهء سياست دلخواه آنان سازگارى داشت و تا زمانىكه مىدانيم افرادى چون ابو بكر آراء
هامش
( 1 ) . فدك فى التاريخ از شهيد سيد محمد باقر صدر 86 .