موردنظر وى باشد ، تحريم كرده و همهء گذرگاهاى سقوط به پرتگاه شقاوت و بدبختى را بسته است .
روزىهاى پاكيزه و لذايذ و پيرايههاى زندگى دنيوى را تا آنجا كه به اصول و ارزشهاى دين و آيين و درجات كمال بشر لطمهاى وارد نسازد ، بر وى حلال شمرده و آنگاه كه به تعيين اهداف بلند پرداخته راههاى دستيابى به آن امور را نيز معين كرده است . آنچه را مايهء زيان بود تحريم كرده و آنچه را سزاوار بوده انسان انجام دهد ، واجب ساخته است .
افزون بر همه ، آيين اسلام سجاياى اخلاقى را اهدافى اساسى دانسته كه مىسزد انسان هوشيار و عاقل در زندگى دنيوى بدانها دست يابد تا بدينوسيله به سعادت دنيوى نايل و در آخرت به حياتى ابدى و جاودانى برسد .
دين اسلام به زن توجه خاصى مبذول داشته و او را پايه و ركن خانواده و در زندگى زناشويى اساس سعادت برشمرده است و حقوق و وظايفى براى او تعيين كرده كه ضامن عزّت و سربلندى و احترام اوست و سعادتمندى وى و فرزندان و جامعهء انسانىاش را در پى دارد .
خلاصه اينكه ، اسلام از وضع هر قانونى كه جامعهء بشرى در مسير تكامل و ترقى بدان نياز دارد ، غفلت نورزيده است .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 295
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٩٥