5 . پيامبران دروغين
انبوه جمعيّت حاجيان از منطقهء غدير خم رهسپار عراق و يمن گشتند و رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم راهى مدينه شد . حاجيان همه حامل سفارش رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم دربارهء جانشينى و رهبرى دستپروردهاش على بن ابى طالب عليه السّلام بودند تا حركت رسالت اسلامى به همان شيوهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم ادامه يابد و پس از رحلت نخستين رهبر ، موانع را پشتسر بنهد . به همين منظور رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در آن روز تاريخى جاودان ، على را به مردم معرفى كرد ، بلكه از آن زمان كه در ماجراى « يوم الدار » او را وزير ، مشاور و برادر و پشتيبان و بازوى ياريگر خويش برشمرد ، جانشين خود ساخت و پس از رحلت پيامبر اكرم بايد مردم از چنين جانشينى پيروى كنند و او را رهبر و پيشواى خود بهشمار آورند .
پس از گسترش حاكميّت دين و قدرت گرفتن كانون امنيّت و آرامش در مدينه ، برگشتن گروهى از دين و يا افرادى كه از پذيرش دستورات نبى اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم سر برتافتند و يا عدهاى كه در نواحى دور از مدينه ، عنصر دين و سياست را ابزار دستيابى به آرزو و آمال و تمايلات بيمار خود مىپنداشتند ، مسألهء چندان مهمّى تلقّى نمىشد .
از همين رهگذر ، مسيلمه به دروغ ادعاى پيامبرى كرد و در نامهاى به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم يادآور شد كه وى نيز به پيامبرى برانگيخته شده و براى حاكميّت يافتن بر زمين ، از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم درخواست مشاركت نمود . وقتى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم از مضمون نامه اطلاع حاصل نمود رو به نامهرسانان كرد و
هامش
215 ، 230 ، 238 ، 276 ، 283 ، 285 ، 297 ، 379 ، 392 ، 402 ، و جلد 11 / 131 مراجعه شود .