نمودند و عرضه داشتند : اى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در جمع اين اسيران عمهها و خالههاى شما وجود دارند كه در كودكى از شما پرستارى مىكردند - با اين يادآورى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم دوران شيرخوارگى خود را ميان قبيلهء سعد تيرهاى از هوازن سپرى نمود - اگر ما با حارث بن ابى شمر و يا نعمان بن منذر نان و نمك خورده بوديم و براى آن دو ، ماجرايى نظير ماجراى شما پيش مىآمد ، از آنها انتظار لطف و محبت داشتيم درصورتىكه شما از همه برتريد . رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم آنان را بين انتخاب اسيران و اموالشان مخيّر ساخت و آنها اسيران را انتخاب كردند . سپس فرمود : « سهم من و فرزندان عبد المطلب از آن شماست » و مسلمانان نيز از رهبر خود پيروى كردند و سهميهء خود را بدانان بخشيدند « 1 » .
رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم با توجه به شناخت كاملى كه از سرشت انسانها داشت و تلاشى كه براى هدايت مردم و فرونشاندن آتش جنگ داشت ، عفو و بخشش را به عنوان تدبيرى صحيح و راهكارى استوار برگزيد و حتى بر « مالك بن عوف » آتشافروز اين جنگ ، منّت نهاد و فرمود : « به مالك اطلاع دهيد اگر اسلام آورد و نزد من آيد ، خانواده و اموالش را به او بازگردانده و صد شتر به او مىبخشم . » و مالك بهسرعت اسلام آورد « 2 » .
تقسيم غنايم
مسلمانان ، با زير فشار قرار دادن رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و با اصرار زياد خواستار تقسيم غنايم شدند بهگونهاى كه او را به كنار درختى كشاندند و رداى مباركش را برگرفتند . حضرت فرمود : ردايم را پس بدهيد به خدا سوگند ! اگر به تعداد
هامش
( 1 ) . سيد المرسلين 2 / 53 ؛ مغازى 3 / 949 - 953 .
( 2 ) . مغازى 3 / 954 - 955 .