حركت سپاه اسلام به سمت مكّه
سپاه اسلام در دهم ماه رمضان سال هشتم هجرى به سمت مكّه مكرّمه حركت نمود . هنگامى كه به منطقهء « كديد » رسيدند ، حضرت آب خواست و در برابر ديدگان مسلمانان افطار نمود و به آنها نيز فرمان افطار داد ؛ ولى برخى از آنان با نافرمانى از دستور رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و رهبر خويش ، افطار نكردند . نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم از نافرمانى اين افراد به خشم آمد و فرمود : « اولئك العصاة » ؛ آنان افرادى نافرماناند . آنگاه دستور داد افطار نمايند « 1 » .
زمانى كه پيامبر به مرّ الظهران رسيد به مسلمانان فرمان داد در صحرا پراكنده شوند و هريك آتشى برافروزند و با اين كار ، شب تاريك را روشن ساخت و مسلمانان بسان لشكرى انبوه كه تمام قدرت قريش در برابرش به نابودى كشيده مىشد ، جلوهگر شد . اين منظره عباس بن عبد المطلب ، آخرين مهاجرى را كه در منطقهء جحفه به كاروان رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم پيوست نگران و پريشانخاطر ساخت و در جستجوى وسيلهاى براى آگاهى قريش از ماجرا برآمد تا پيش از ورود سپاه اسلام ، تسليم شوند .
ابن عباس در مسير راه ناگهان صداى ابو سفيان را شنيد كه با شگفتى از حضور اين نيروى سترگ در آستانهء شهر مكّه با « بديل بن ورقاء » گفتوگو مىكرد . وقتى ابن عباس ، ابو سفيان را در جريان قرار داد كه نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم سپاه خود را براى فتح مكّه گسيل داشته ، از بيم و هراس بدن ابو سفيان به لرزه افتاد و
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه 7 / 124 ؛ سيرهء حلبى 3 / 290 ؛ مغازى 2 / 802 و صحيح مسلم 3 / 141 - 142 ، كتاب روزه باب جايز بودن روزه و افطار در ماه رمضان براى مسافر در غير معصيت ، چاپ دار الفكر ، بيروت .