انديشمندانى معتقد و حقطلبان و عدالتخواهانى بودند كه پايهگذار صلح و امنيت و درعينحال مردان شمشير و نبرد بودند .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىدانست كه قريش و كسانى كه با حضرت سر ستيز دارند ، هرچند پس از مدتى كوتاه ، در جهت نابودى مسلمانان دست به تلاش خواهند زد ، ازاينرو ، در بيعت عقبهء دوم براى جنگ و نبرد از انصار درخواست يارى نمود زيرا قريش افزون بر ادامهء ستم و تجاوز خود ، پيامبر و مسلمانان را به قصد نابودى تحت تعقيب قرار دادند و در مكّه املاك آنان را مصادره و خانههايشان را غارت كردند .
پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم و مسلمانان - به ويژه مهاجران - مايل بودند كه قريشيان دلخواهانه به اسلام بگروند يا حداقل از پيمودن بىراههاى كه در آن بودند بپرهيزند .
از اينجا بود كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم دست به اعزام « سريّه » زد ، سريّه به مجموعههاى كوچكى از جنگجويان گفته مىشد كه براى اعلان موجوديت خود و تسليمناپذيرى ، وارد عمل مىشدند و اگر به تداركات ناچيز و تعداد اندك آنها توجه كنيم ، از شصت تن فراتر نمىرفتند و اغلب از مهاجران بودند و هيچيك از قبايل انصار كه براى جنگ و همكارى با پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم بيعت كرده بودند ، در جمع آنان به چشم نمىخورد . ازاينرو مىتوان دريافت كه اين مجموعه ، داوطلب جنگ نبوده ، بلكه وسيلهاى بود كه با واردكردن ضربههاى اقتصادى بر قريش ، آنان را تحت فشار قرار دهد « 1 » تا با گوش شنوا و قلبى گشاده نداى حق را لبيك گفته و يا با مسلمانان ترك مخاصمه كرده و متعرّض
هامش
( 1 ) . زيرا منبع مالى قريش را تجارت و بازرگانى تشكيل مىداد و راه آمدوشد كاروانها ، در مسير بين مكّه و شام و يمن ، انجام مىپذيرفت .