دارا بود ، و بر بدخواهى مردم صبر داشت در حالى كه مىتوانست محبوب آنان شود ، و بدين كار نظرى جز جلب خشنودى خداوند و سراى آخرت نداشت خداوند پاداش پنجاه صدّيق را به وى عطا خواهد كرد .
188 - زنهار از فروتنى منافقانه ! كه ظاهر خاشع باشد ولى دل غير آن .
189 - نيكوكار مورد نكوهش مشمول رحمت است
190 - هديه را بپذيريد ، و عطر برترين هديه است ، زيرا سبكبارتر و خوشبوتر است .
191 - همانا احسان فقط به متديّن و خانواده دار رواست « 1 » و جهاد ناتوانان حجّ گزاردن است . و جهاد زن خوب شوهردارى كردن است . مهرورزى نيمى از دين است ، هر كه ميانه روى را پيشهء خود سازد هرگز بينوا نگردد ، روزى را با صدقه دادن فرود آريد . خداوند نخواسته روزى بندگان مؤمن را از آنجائى كه اميد دارند و پيش بينى مىكنند قرار دهد .
192 - هيچ بنده اى به مقام پرهيزگاران نرسد مگر به ترك كردن حلال از بيم گرفتارى به حرام و در امان ماندن از آن .
هامش
« 1 » در كتاب فقيه ( ج 6 ص 373 ح 5904 ) حديث اين گونه است : « الصّنيعة لا تكون صنيعة إلَّا عند ذي حسب أو دين »
يعنى : « احسان جز در بارهء خانواده دار و ديندار احسان نيست » . و در كتاب عيون اخبار الرّضا عليه السّلام ( ج 2 ص 124 ) حديثى از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و إله و سلَّم نقل شده كه در آن رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و إله و سلَّم مىفرمايد : « اصطنع المعروف إلى أهله و إلى غير أهله ، فإن كان أهله ، فهو أهله ، و إن لم يكن أهله فأنت أهله »
يعنى : « احسان را بر أهلش و غير أهلش انجام ده ، پس اگر گيرنده اهل باشد كه بجا بوده و سخنى نيست ، و اگر نابجا بود و گيرنده اهليّت نداشت تو خود كه اهليّت احسان را دارى » . و به نظر مىرسد متن حديث در اصل : « إلَّا إلى ذي دين »
بوده ، و لفظ « إلَّا » از نسخهها ساقط شده باشد .