94 - ابراهيم بن ابى البلاد از كسى و او از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : هر كس در روز جمعه يك بيت شعر بگويد ، حظَّ او از آن روز همان خواهد بود و پيامبر خدا ( ص ) فرمود : اگر پيرمردى را ديديد كه در روز جمعه سخنان جاهليت را مىگويد ، به سرش بكوبيد اگر چه با يك سنگريزه باشد .
95 - عبد الله بن سنان از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : هر كس در آخرين سجدهء نافلهء بعد از نماز مغرب در شب جمعه بگويد : - گر چه هر شب بگويد افضل است - « خداوندا من از تو به خاطر وجه كريمت و نام عظيمت مىخواهم كه بر محمد و آل محمد صلوات بفرستى و گناه بزرگ مرا ببخشى » . و آن را هفت مرتبه بگويد ، از جاى خود بلند مىشود در حالى كه بخشيده شده است . مىگويد : امام صادق ( ع ) فرمود : چون شامگاه پنجشنبه و شب جمعه فرا مىرسد ، فرشتگان از آسمان نازل مىشوند در حالى كه با خود قلمهايى از طلا و صحيفه هايى از نقره دارند و آنها شامگاه پنجشنبه و شب جمعه تا وقتى كه خورشيد پنهان شود چيزى را نمىنويسند مگر صلوات بر پيامبر ( ص ) . و سفر كردن و كوشش در حوائج در روز جمعه مكروه است و آن به خاطر اداى نماز مكروه است ولى پس از نماز جايز است و بركت دارد .
96 - ابراهيم بن عثمان خزّاز مىگويد : از امام صادق ( ع ) در بارهء سخن خداوند :
« چون نماز تمام شد در زمين منتشر شويد و فضل خدا را بجوييد ( 1 ) » پرسيدم ، فرمود :
نماز در روز جمعه و منتشر شدن در روز شنبه . و باز امام صادق ( ع ) فرمود : واى بر مسلمانى كه در هفته ، روز جمعه را براى كار دينش خالى نكند كه از او پرسيده مىشود .
آنچه در بارهء روز شنبه وارد شده
97 - حفص بن غياث از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : هر كس سفر مىكند در روز شنبه سفر كند ، اگر سنگى از كوهى در روز شنبه فرو افتد خداوند آن را به جاى خود بازگرداند .
98 - نعيم بن صالح از امام رضا ( ع ) و او از پدرانش نقل مىكند كه پيامبر خدا ( ص )
هامش
( 1 ) سورهء جمعه ، آيهء 10 .