گواهى دروغ ندهيد و بر سر سفره اى كه در آن مىخوارى مىشود ننشينيد ، كه بنده نمىداند كه جانش كى گرفته مىشود . هر گاه يكى از شما بر سفرهء غذا نشست ، همچون بندگان نشيند و به طور حتم نبايستى يك پاى خود را روى پاى ديگرش بيندازد و چهار زانو بنشيند كه خداوند چنين نشستن را دشمن مىدارد و صاحبش را دشمن مىدارد . شام پيامبران پس از نماز عشا است و شام خوردن را ترك نكنيد كه ترك آن موجب ويرانى تن است . تب ، پيش آهنگ مرگ و زندان خدا در روى زمين است كه از بندگانش هر كس را كه بخواهد در آن زندانى مىكند و همان تب گناهان را مىريزد همان گونه كه كرك از كوهان شتر مىريزد . همهء دردها از درون تن است مگر زخم و تب كه اين دو از بيرون وارد بدن مىشوند . حرارت تب را با بنفشه و آب سرد بشكنيد كه حرارت آن از گرماى دوزخ است . مسلمان تا زمانى كه بيمارى بر تندرستى او چيره نشده به درمان نمىپردازد .
دعا قضاى حتمى خدا را برمىگرداند ، پس آن را به عنوان ساز و برگ دفاعى خود قرار دهيد . براى وضو پس از طهارت ده حسنه است ، پس خود را پاكيزه نگهداريد . از كسالت و تنبلى بپرهيزيد كه هر كس تنبلى ورزد ، حق خداوند متعال را نمىپردازد .
بوى بد گنديده اى را كه آزار مىدهد با آب پاكيزه نماييد . خودتان را بازرسى نماييد كه خداوند متعال از ميان بندگانش كسى را كه كثيف است ، به گونه اى كه هر كس در كنار او مىنشيند از كثافت او روى گردان مىشود ، دشمن مىدارد .
مرد نبايستى در نمازش باريش خود و يا چيزى كه او را از نماز مشغول مىسازد ، بازى كند . به كار خير پيش از آن كه به كار ديگرى سرگرم شويد ، پيشى گيريد . مؤمن خود در ناراحتى است ولى مردم از او در آسايشاند ، بيشتر سخنان شما بايستى ياد خدا باشد . از گناهان حذر كنيد كه بنده چون گناه كند روزىاش از او حبس مىگردد . بيماران خود را با صدقه درمان كنيد . دارايى خودتان را با پرداخت زكات بيمه كنيد ، نماز مايهء نزديك و تقرّب هر فرد پرهيزكارى است . حج جهاد هر فرد ناتوان است . جهاد زن ، خوب شوهر دارى كردن است ، فقر و نادارى همان مرگ بزرگ است ، كمى خانواده يكى از دو آسايش است .
اندازه نگهداشتن در زندگى نيمى از زندگى است . اندوه نيمى از پيرى است . هر كه ميانه روى كرد ، تهيدست نشده و هر كه مشورت كرد ، به زحمت نيفتاد . كار نيك جز در نزد شرافتمند و ديندار شايسته نيست . هر چيزى ميوه اى دارد و ميوهء كار نيك ، شتاب در انجام آن است . كسى كه به عوض يقين دارد ، در عطيّه بخشنده مىگردد . هر كس به هنگام معصيت دست غم بر رانهايش بزند پاداشش از بين مىرود . برترين
الخصال ( فارسي ) — صفحة 457
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٥٧