حسين بن على ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : از پيامبر خدا ( ص ) شنيدم كه مىفرمود : به راستى كه امّت موسى پس از او به هفتاد و يك گروه پراكنده شدند ، كه گروهى از آنان رهايى يافته و هفتاد گروه ديگر در دوزخ خواهند بود ، و امّت عيسى پس از او به هفتاد و دو گروه پراكنده شدند كه گروهى از آنان نجات يافته و هفتاد و يك گروه ديگر در آتش خواهند بود ، و به زودى امّت من پس از من به هفتاد و سه گروه پراكنده مىشوند كه گروهى از آنان رهايى يافته و هفتاد و دو گروه ديگر در دوزخند .
هفتاد و سه ويژگى در آداب زنان و فرق ميان احكام آنان و احكام مردان
12 - جابر بن يزيد جعفى گويد : از امام باقر ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : احكامى كه بر زنان لازم نيست عبارت است از : اذان و اقامه گفتن ، نماز جمعه ، نماز جماعت ، عيادت از بيمار ، تشييع جنازه ، بلند گفتن لبيكهاى احرام ، هروله ميان صفا و مروه ، بوسيدن حجر الاسود ، وارد شدن در كعبه ، تراشيدن سر ، بلكه ( براى خروج از احرام ) از موهايشان مىچينند ، تصدّى قضاوت ، تصدّى فرماندارى ، قرار گرفتن در طرف مشورت ، ذبح قربانى - مگر در حال ناچارى - آنان وضوى خود را از باطن آغاز مىكنند و مردان از ظاهر آن ، مانند مردان مسح نكشند بلكه بر او لازم است كه در نماز صبح و مغرب مقنعه از سرش كه موضع مسح است بردارد و بر سرش مسح بكشد ، و در باقى نمازها انگشتش را به زير مقنعه داخل كرده و بدون اين كه مقنعه از سر بردارد مسح بكشد .
و آنگاه كه براى نماز ايستاد هر دو پايش را به هم بچسباند و دستهايش را به سينه اش گذارد و در حال ركوع دستانش را بر دو رانش نهد و آنگاه كه خواست سجده كند مىنشيند و در سجده خود را بر زمين مىچسباند و چون سر از سجده برداشت ، بنشيند آنگاه به قيام برخيزد ، و چون برخاست به تشهّد بنشيند ، دو پايش را بلند كرده و رانهايش را بهم مىچسباند ، آنگاه كه بخواهد تسبيح گويد انگشتان خود را بر بندد