وحى مىكند كه من عمرى براى بندهام دادم كه اينك طولانى شده پس با او تندى كنيد ، بر او سخت بگيريد و خوب از او نگهدارى كنيد و اعمال او را - از كم و زياد ، كوچك و بزرگ - بنويسيد .
امام صادق ( ع ) فرمود : امام باقر ( ع ) فرمود : هر گاه بنده اى پا به سن چهل سالگى گذاشت به او گفته مىشود : خود را درياب كه عذرى از تو پذيرفته نيست و فرد چهل ساله براى عذر ، شايسته تر از بيست ساله نيست ، چرا كه آنچه كه آنها را مىجويد يكى است و در خواب نيست . ( از كار آنها غافل نيست ) پس به جهت هراسى كه در پيش دارى عمل كن و گفتار زيادى را رها كن .
25 - على بن مغيره از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه شنيدم حضرتش مىفرمود :
هنگامى كه انسانى به چهل سالگى مىرسد ، خداوند او را از سه بيمارى ايمن مىدارد .
جنون : جذام و پيسى ، و آنگاه كه به سن پنجاه سالگى رسيد حسابرسى او را سبك گيرد ، و آنگاه كه به شصت سالگى رسيد بازگشت به سوى خودش را به او روزى مىكند ، و آنگاه كه به هفتاد سالگى رسيد آسمانيان او را دوست دارند ، و آنگاه كه به هشتاد سالگى رسيد ، خداوند دستور مىدهد كه حسنات او ثبت و گناهانش كنار گذاشته شود ، و آنگاه كه به نود سالگى رسيد ، خداوند گناهان پيشين و پسين او را مىآمرزد و نامش در شمار اسيران خدا در روى زمين نوشته مىشود .
و در حديث ديگرى آمده : و آنگاه كه به صد سالگى رسيد به پايانىترين درجهء عمر رسيده است و روايت شده : پايانىترين درجهء عمر اين است كه خرد او مانند خرد كودك هفت ساله باشد .
26 - خالد قلانسى از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : روز رستاخيز پير مردى را مىآورند و نامهء اعمالش را به دستش مىدهند ، طرف پشت نامه به سوى مردم است ، او در آن جز بدى و گناه نمىبيند ، بر او سخت گران مىآيد . مىگويد : اى پروردگار من ! آيا دستور مىفرمايى كه به سوى آتش بروم ؟ خداوند جبّار فرمايد : اى پير مرد ! من شرم دارم كه تو را عذاب كنم ، با اين كه تو در دنيا همواره نماز مىخواندى . بندهء مرا به سوى بهشت ببريد !
27 - انس از پيامبر خدا ( ص ) نقل مىكند كه فرمود : از افراد مسنّ كسى نيست كه چهل سال عمر كند مگر اين كه خداوند سه گونه بلا را از او باز گرداند : جنون ، جذام و
الخصال ( فارسي ) — صفحة 329
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٢٩