سفارششدهء پيامبر خدا ( ص ) ، سپس مىفرمود : وقتى طالب علم از منزل خود بيرون مىآيد ، قدم خود را به هيچ خشك و ترى در زمين نمىگذارد مگر اينكه براى او تا عمق هفت زمين تسبيح مىگويد . و آن حضرت متكفّل صد خانواده از فقراء مدينه بود و خوشحال مىشد اگر به سفرهء او يتيمان و نابينايان و زمينگيران و بيچارگانى كه چاره اى ندارند بنشينند ، و با دست خود به آنان غذا مىداد و هر كدام از آنها كه خانواده داشت از آن غذا به خانه اش حمل مىكرد و هرگز غذا نمىخورد مگر اينكه مانند آن را صدقه بدهد . و به سبب كثرت نماز هر سال از او هفت پينه از مواضع سجده مىافتاد و آنها را جمع مىكرد و چون از دنيا رفت همراه او دفن شد . او بر پدرش حسين ( ع ) بيست سال گريه كرد و طعامى پيش روى او گذاشته نمىشد مگر اينكه گريه مىكرد تا جايى كه غلامش به او عرض كرد : اى پسر پيامبر خدا ( ص ) آيا وقت آن نرسيده كه اندوه تو پايان يابد ؟ فرمود : واى بر تو ! يعقوب پيامبر دوازده پسر داشت ، خداوند يكى از آنها را از چشم او پنهان كرد ، از كثرت گريه بر او دو چشمش سفيد شد و سر او از اندوه سفيد شد و پشت او از غم خميده گشت در حالى كه پسرش در دنيا زنده بود ، ولى من مىديدم كه پدر و برادر و عمو و هفده نفر از خاندانم در كنار من كشته شدهاند ، پس چگونه اندوه من پايان گيرد ؟
آنچه در بارهء شب بيست و يكم و شب بيست و سوم ماه رمضان رسيده
5 - فضيل بن يسار مىگويد : وقتى شب بيست و يكم و شب بيست و سوم ( رمضان ) مىشد ، امام باقر ( ع ) دعا مىخواند تا شب از نيمه بگذرد و چون شب از نيمه مىگذشت نماز مىخواند .
6 - سليمان جعفرى از امام كاظم ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : شب بيست و يكم و شب بيست و سوم ( رمضان ) صد ركعت نماز بخوان ، در هر ركعتى يك بار سورهء حمد و ده بار سورهء قل هو الله احد را بخوان .
7 - رفاعه از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه آن حضرت فرمود : شب قدر اول سال و آخر آن است .
( مصنف اين كتاب مىگويد : ) بزرگان ما اتفاق نظر دارند كه شب قدر ، شب بيست