است و استقامت قلب درستى عذرخواهى است و استقامت عقل درستى عبرتگيرى است و استقامت شناخت درستى در سرافرازى است و استقامت سرّ ، رسيدن به عالم اسرار است و استقامت قلب درستى يقين و شناخت خداوند است . ذكر زبان حمد و ثناست و ذكر نفس كوشش و زحمت كشيدن است و ذكر روح ترس و اميد است و ذكر قلب صدق و صفاست و ذكر عقل تعظيم و حياست و ذكر شناخت تسليم و رضاست و ذكر سرّ ، مشاهدهء ملاقات پروردگار است .
اين مطلب را ابو محمد عبد الله بن حامد از برخى از صالحان نقل كرده است .
پيامبر خدا ( ص ) هفت فرزند داشت
115 - ابو بصير از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : براى پيامبر خدا ( ص ) از خديجه ، قاسم و طاهر - كه همان عبد الله است - و ام كلثوم و رقيّه و زينب و فاطمه متولد شدند . على بن ابى طالب ( ع ) با فاطمه و ابو العاص بن ربيع كه از بنى اميه بود با زينب و عثمان بن عفان با ام كلثوم ازدواج كرد و البته ام كلثوم پيش از همبسترى با عثمان از دنيا رفت و چون مسلمانان به بدر رفتند ، پيامبر خدا ( ص ) دخترش رقيّه را به ازدواج عثمان درآورد ، همچنين براى پيامبر از همسرش ماريه قبطيه ، كه امّ ابراهيم ناميده مىشد و كنيز صاحب فرزند بود ، ابراهيم متولد شد .
116 - عمرو بن ابى المقدام از پدرش از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه فرمود :
پيامبر خدا ( ص ) وارد منزل خود شد و ديد كه عايشه رو به فاطمه كرده و با فرياد به او مىگويد : اى دختر خديجه ، تو گمان مىكنى كه مادرت بر ما برترى دارد ، او چه برترى بر ما دارد ، او هم مانند يكى از ما بود و فاطمه سخن او را مىشنيد و چون پيامبر خدا ( ص ) را ديد گريه كرد ، پيامبر به او فرمود : اى دختر محمد براى چه گريه مىكنى ؟
گفت : او از مادر من ياد كرد و او را كوچك شمرد و من گريه كردم ، پيامبر خشمناك شد و فرمود : ساكت باش اى حميرا ، همانا خداوند به زن زايا و مهربان بركت داده و خديجه از من طاهر يا همان عبد الله و مطهر را به دنيا آورد و نيز قاسم و فاطمه و رقيه و ام كلثوم و زينب را به دنيا آورد ، ولى تو زنى هستى كه خداوند او را نازا كرده و بچه نمىآورى .