بقوّة و اعتماد » به هر حال ، آن تطبيق مىشود ، به انجماد پوستهء زمين و قرار گرفتنش در روى موّاد مذاب .
2 : مور : تلاطم . گويند : « مار : ذهب و جاء » در قرآن مجيد آمده : * ( ( يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً ) ) *
2 : مستفحلة : به هيجان آمده مانند هيجان شتر نر
3 : لجج : درياهاى ژرف و عميق ، مفردش لجّه است
4 : زاخرة : مواج « ذخر الماء : امتدّ جدا و ارتفع »
5 : أواذي : جمع آذىّ به معنى موج يا قلهء موج
6 : اثباج : شانهها « و هو ما بين الكاهل الى الظهر »
7 : ترعو : فرياد مىكرد ، مىخروشيد
8 : جماح : جوشش ، غليان ، سركشى .
9 : هيج : اضطراب و تلاطم
10 : ارتمام : تلاطم و تقاذف
11 : متقاذفات : قذف كنندگان يكديگر
12 : كلكل : سينه
13 : تَمعّكَتْ : خود را به خاك ماليد ، و روى خاك غلطيد ، منظور غلطيدن پوستهء زمين در روى مواد مذاب است .
14 : كواهل : گردنها . « و هو ما بين الكتفين »
15 : اصطخاب : خروشيدن . صخب : صحيه .
16 : ساجى
17 : حكمه : ( بر وزن طلبه ) دو طرف لگام كه بر گونههاى اسب مىچسبد
18 : مدحّوه : گسترده
19 : تيّار : موج دوّم اينكه زمين به وسيلهء كوهها از « ميدان » يعنى بالا و پائين آمدن و احيانا از شكافته شدن پوستهء آن حفظ شده است و آن همان حقيقى است كه در قرآن مجيد
مفردات نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 40
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٤٠