خلخال ، النگو ، گردنبند و گوشواره او را مىگرفت و او فقط با ناله و گفتن : به من رحم كن دفاع مىكرد . اگر كسى از اين درد بميرد بسزاست .
آنگاه فرمود : « يا اشباه الرجال و لا رجال ، حلوم الاطفال و عقول ربّات الحجال لوددت انّى لم اركم و لم اعرفكم » اى شما كه شبيه مردانيد نه مردان ، و خيالهاى طفاليد . و عقول عروسهاى حجله هائيد ، ايكاش شما را نديده و نشناخته بودم « ربّة البيت » زن خانه دار .
حجم حجم و احجام : كنار كشيدن و نگه داشتن خود از چيزى و از كارى به علت هيبت و ترس .
در نهايه آمده : « احجم القوم : نكصوا »
اين ماده در قرآن مجيد نيامده و در « نهج » فقط دو مورد از آن آمده است اوّلى در نامه اى به معاويه نوشته .
« و كان رسول الله ص ازا احمرّ البأس و احجم الناس قدّم اهل بيته فوقى بهم اصحابه حرّ السيوف » نامهء 9 ، 369 آنگاه كه جنگ سرخ مىشد ( شدت مىيافت ) و مردم از جلو رفتن مىايستادند ، رسول خدا ص اهل بيت خويش را جلو مىانداخت و با آنها اصحاب خويش را از آتش شمشيرها نگاه مىداشت . دومى در نامهء 38 ، 411 كه به اهل مصر در رابطه با مالك اشتر مىنويسد : « اما بعد فقد بعثت اليكم عبدا من عباد الله . . . فانه لا يقدم و لا يحجم و لا يؤخّر و لا يقدّم الَّا عن امرى و قد آثرتكم به على نفسى . . . » بنده اى از بندگان خدا را به سوى شما فرستادم . . . او بكارى اقدام نمىكند ، و از كارى كنار نمىكشد و تأخير و تقديم نميكند مگر با امر من ، شما را در فرستادن او بر نفس خود مقدّم داشتم .
حجو حجا ( بر وزن رضا ) : عقل و زيركى « احجى » يعنى عقلائىتر . از اين ماده كه در قرآن مجيد يافته نيست دو مورد در « نهج » آمده است يكى در خطبهء شقشقيّه 3 ، 48 كه مىفرمايد آنگاه كه ابو بكر حق مرا تصاحب كرد ، فكر كردم كه با دست خالى حمله كنم يا بر آن ظلمت انحراف صبر نمايم : « فرأيت انّ الصبر على هاتا احجى فصبرت و فى العين قذى و فى الحلق شجى » . ديدم صبر بر اين حالت معقولتر است ، صبر كردم مانند كسى كه در گلويش