حسن بن علىّ همگى حجّت او هستند ، و شما نيز حجّت خدائيد .
شما ابتدا و آغازيد و آخر و پايان ، و اينكه رجعت شما حقّى بلا شكّ است ، روزى كه برخى از نشانههاى پروردگار تو بيايد ديگر هيچ كس را كه پيش از آن ايمان نياورده يا در حال ايمانش كار نيكى نكرده ايمان آوردنش سود ندارد ، و اينكه مرگ حقّ است و و ناكر و نكير حقّ است ، و شهادت مىدهم كه رستاخيز و بعث حقّ است ، و اينكه صراط و مرصاد حقّ است ، و ميزان و حساب حقّ است ، و بهشت حقّ است و جهنّم حقّ است ، و وعد و وعيد به آن دو نيز حقّ است .
مولاى من ! مخالف شما بدبخت و شقى است و مطيع شما سعيد و خوشبخت است .
بر اين شهاداتى كه بر شما دادم بر من گواه باش ، و من دوست شما و بيزار از دشمن شمايم ، پس حقّ همان است كه راضى و خشنودتان ساخته ، و باطل همان است كه شما را غضبناك نموده ، و معروف همان است كه شما امر بدان فرمودهايد ، و منكر نيز همان منهيّات شما است ، پس نفس و جان من ايمان به خداوند يكتاى بىشريك دارد ، و اعتقاد به رسول او ، و به أمير المؤمنين ، و به امامان أهل ايمان ، و به شما اى مولاى من ! ابتدا و آخر شما دارد ، و نصرت و يارى من مهيّاى شما است ، و محبّت من بطور خالص براى شما است ، خدايا اجابت فرما ! اجابت فرما ! .
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 646
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٦٤٦