عدّه اى نزد ما مىپندارند كه هاروت و ماروت دو فرشته اى بودند كه وقتى عصيان بنى آدم بسيار شد ملائكه آن دو را برگزيدند ، و خداوند آن دو فرشته را با فرشتهء سومى به دنيا فرو فرستاد ، و آن دو مجذوب زهره شدند و خواستند با او زنا كنند و شراب خوردند و آدم كشى كردند و خداوند آنان را در بابل عذاب فرمود و جادوگران ؛ از آن دو سحر و جادو مىآموختند و خداوند آن زن را مسخ كرده به صورت اين ستاره يعنى زهره درآورد .
امام عليه السّلام فرمود : پناه بر خدا از اين سخنان ! بتحقيق فرشتگان الهى در پرتو الطاف خداوند معصوم و محفوظ از كفر و اعمال زشتند ، خود در باره اشان فرموده : « از فرمان خداوند سرپيچى نمىكنند و آنچه امر شدهاند انجام مىدهند - تحريم : 6 » ، و فرموده : « و او راست هر كه در آسمانها و زمين است ، و آنان كه نزد اويند ( يعنى فرشتگان ) از پرستش وى گردنكشى و بزرگ منشى نمىكنند و خسته و مانده نمىشوند . شب و روز خداى را به پاكى مىستايند و سستى نمىكنند - انبياء عليهم السّلام : 20 و 19 » ، و نيز در بارهء ملائكه فرموده :
« بلكه [ آن فرشتگان ] بندگانى گرامىاند . كه به گفتار بر او پيشى نگيرند و آنان به فرمان او كار مىكنند آنچه را پيش روى آنهاست و آنچه را واپس آنهاست مىداند و جز براى
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 556
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٥٥٦