آسمان پرداخت و هفت آسمان بساخت ، و اوست كسى كه بر عرش ( در مقام استيلا و تدبير امور جهان ) بر آمد ، او بود و خلق نبود ، و او همان گونه بود و آفرينشى در كار نبود ، همچون ديگر منتقلين انتقال نمىيابد .
أبو قرّه گفت : چرا هنگام دعا دستهاى خود را به آسمان بالا مىبريد ؟
فرمود : خداوند هر كدام از بندگان را به نوعى از عبادت استعباد فرموده ، و خداوند را پناهگاه و مكانهايى براى عبادت است كه بدان پناه مىبرند ، بندگان خود را ملزم به رعايت گفتار ، علم و عمل و توجّه و مانند آنها فرمود . توجّه در نماز به كعبه نمود و حجّ و عمره را برايش توجيه فرمود ، و مخلوق خود را هنگام دعا و طلب و تضرّع ملزم به باز كردن دستان و بالا بردن به سمت آسمان فرمود تا نشان از حال استكانت و بندگى و خوارى در برابر او باشد .
أبو قرّه گفت : أهل زمين به خداوند نزديكترند يا فرشتگان ؟
فرمود : اگر مراد تو از نزديكى ؛ وجب و ذراع باشد كه تمام اشياء همگى فعل خداوند مىباشند هيچ كدام او را از ديگرى باز نمىدارد ، همانطور كه بالاترين مخلوق را تدبير مىكند پايينترينشان را نيز اداره مىكند ، و بىهيچ سختى و زحمت و بىنياز از هر
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 399
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٩٩