پسر بچّهء كم سنّ و سالى از منزل خارج شد ، همه از هيبت او برخاستند ، أبو حنيفه از همراهش پرسيد :
اى پسر مسلم ، آن كيست ؟ گفت : فرزند او موسى است . گفت : به خدا مقابل شيعيانش با او مقابله كنم ، عبد الله گفت : آرام ! هرگز نتوانى .
گفت : به خدا كه اين كنم ، سپس رو بجانب حضرت كاظم عليه السّلام كرده و گفت : اى پسر ، فرد غريبى كه به شهرتان آمده كجا قضاى حاجت كند ؟
فرمود : پنهان در پشت ديوار ، و پرهيز كند از ديد همسايه و كنار رودها و محلّ ريزش ميوهء درختان ، و رو به قبله و پشت بدان نباشد ، و ديگر هرجا كه خواست قضاى حاجت كند .
أبو حنيفه پرسيد : اى پسر گناه از چه كسى صادر مىشود ؟
فرمود : اى شيخ ، از سه حال خارج نيست : يا از خداوند صادر و بنده در آن نقشى ندارد ، كه اين در خور حكيم نيست كه بنده اش را به گناهى كه نكرده مؤاخذه كند .
و يا از بنده است و خدا ، و خدا شريك قوىتر است و شايسته نيست كه شريك بزرگ ،
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 343
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٤٣