249 - به امام صادق عليه السّلام عرض شد : اين چه كارى است كه دائماً يكى از شما أهل بيت قيام كرده و كشته مىشود و جماعت زيادى را با خود به كشتن مىدهد ؟ ! .
امام عليه السّلام براى زمانى طولانى سر به زير انداخته سپس فرمود : بىشكّ در ميان ايشان متّهم به دروغ گفتن است و در ميان غير اينان أهل تهمت و دروغ بستن است .
250 - و از آن حضرت - صلوات خدا بر او باد - نقل است كه فرمود : هيچ فردى از ما نيست جز آنكه دشمنى در ميان خانواده اش دارد .
يكى گفت : مگر اولاد امام حسن حقّ را نمىشناسند ؟
فرمود : مىشناسند ولى حسد مانعشان مىشود .
251 - از ابن أبى يعفور ( كه از حواريون حضرت است ) نقل شده كه گفت : روزى من با معلَّى بن خنيس به حسن بن حسن بن علىّ بن أبى طالب برخورديم ( 1 ) ، او به من گفت :
اى يهودى ، بگو بدانم جعفر بن محمّد در بارهء ما چه مىگويد ؟ پس آن حضرت فرمود : به خدا كه او به يهودى شايسته تر از شما دو نفر است ، يهودى كسى است كه شراب مىنوشد ! ! ! .
هامش
( 1 ) ظاهراً او حسن بن حسن بن حسن بن علىّ بن أبى طالب عليهما السّلام زيدى مذهب باشد ، و مرحوم شيخ طوسى او را از أصحاب امام باقر و صادق عليهما السّلام بر شمرده و گفته : « او فردى تابعى است كه از جابر بن عبد اللَّه انصارىّ روايت مىكند » و سال وفات او را 145 هجرى در سنّ 85 گفته است .