اينكه يكى قوى و ديگرى ضعيف ، پس اگر هر دو قوى باشند چرا يكى از آنها ديگرى را دفع نمىكند ، و خود پروردگار باشد ، و اگر فكر مىكنى يكى از آنها قوى و ديگرى ضعيف است ؛ ثابت مىشود يكى از آنها بنا بگفتهء ما ضعيف و ناتوان است ، و اگر معتقدى كه خدا دو تا است پس هر دوى آنها از هر جهت متّفق مىباشند ، يا از هر لحاظ با هم تفاوت دارند ، ولى با ديدن آفرينش منظَّم : كشتى جارى ، آمد و شد شب و روز ، خورشيد و ماه ، همه و همه دلالت بر صحّت و هماهنگى امر نموده و در نهايت اينكه مدبّر در همه يكى است و واحد .
214 - و از هشام بن حكم نقل است كه گفت : روزى ابن أبى العوجاء بر امام صادق عليه السّلام وارد شد ، امام از او پرسيد :
اى ابن ابى العوجاء ، آيا تو مخلوقى يا غير مخلوق ؟ گفت : مخلوق نيستم .
فرمود : اگر مخلوق و مصنوع بودى چگونه بدين شكل درآمده بودى ؟
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 191
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص١٩١