بقدرت متنفذين محلى پايان دهد . حكومت اين ولايت به نظام الدوله كه وسيلهء ميرزا يوسف خان معرفى شد واگذار گرديد . نظام الدوله پس از مدت كوتاهى احضار گرديد و اداره امور به ميرزا محمد حسين خان وزير تفرشى سپرده شد . او به نظام الدوله كه حكومت گيلان را به معير الممالك داده بود اعتماد نداشت . در نوامبر 1872 شورشهاى سختى در طالشدولاب روى داد و همچنين در 1873 در يكى از مراسم ماه محرم در انزلى نزاعى برخاست كه طى آن چند نفر از مردم بادكوبه به قتل رسيدند .
در ماه شوال 1290 ( مه 1873 ) ناصر الدين شاه براى عزيمت به اروپا از رشت عبور نمود و يحيى خان معتمد الملك را به حكومت اين ناحيه منصوب كرد . معتمد الملك ميرزا عبد الرسول خان را به عنوان نيابت حكومت انتخاب كرد . در ماه سپتامبر پادشاه هنگام مراجعت از اروپا نيز از گيلان عبور نمود .
در 12 سپتامبر 1873 ( شعبان 1290 ) كار راه آهن رشت به تهران شروع شد اما در هفتم ماه مه سال بعد مهندسين كمپانى دريافتند كه امتياز رويتر
Reuter
باطل گرديده است .
در نوامبر 1874 ( شوال 1291 ) معتمد الملك كه دريافته بود امور گيلان به بىنظمى گرويده است با شتاب به پايتخت رفت و در مراجعت به رشت عدهاى از كارگران گيلان را توقيف و تنبيه نمود و جاى ميرزا عبد الرسول خان نايب الحكومه را ميرزا مهدى خان منجم باشى لنگرودى گرفت . عده بسيارى از خوانين طالش زندانى شدند و تمامى منطقه طالش تحت اطاعت و نظارت نصر الله خان حاكم كرگانرود كه بعدها عميد السلطنه سردار امجد ناميده شد قرار گرفت .