و متحد او آقا رستم ميرزا بودند . ميرزا على سپاهى به مازندران فرستاد و قلعه پرستك
Parastak
را كه مير شمس الدين در آنجا بود به محاصره گرفت . مير شمس الدين تقاضاى صلح نمود و بار فروش را به مير عبد الكريم تسليم كرد . پيشنهادات صلح مورد قبول واقع شد زيرا حسين بيك با ده هزار نفر به قزوين نزديك مىشد و به طرف رودبار پيش مىآمد . قواى بيه پيش داخل گيلان شد و با تقويتى كه از طرف بيه پس و رستمدار گرفتند حسين بيك را وادار ساختند تا با تحمل خسارت به قزوين بازگردد .
براى تنبيه ملك جهانگير كه متحد حسين بيك بود ميرزا على ناتل و ولاياتش را ويران كرد و ملكشاه غازى كه متحد ملك جهانگير بود در كلاردشت اسير شد . او را به گيلان آوردند و ملك اسكندر را به جانشينى او گماشتند .
سلطان حمزه برادر ميرزا على با برادرش اختلاف پيدا كرد و به رستم بيك حاكم آذربايجان پناهنده شد ، رستم بيك باز قوائى تحت فرمان دده بيك گذاشت تا طارم را در محاصره بگيرد . قلعهء طارم به دست محاصره كنندگان افتاد و ميرزا على ناچار شد با رستم بيك مصالحه كند « 1 » .
ميرزا على كه هيچ وقت از گناه ملك جهانگير نگذشته بود از سال 889 تا سال 901 هجرى ( 94 - 1493 تا 96 - 1495 ) براى ويران ساختن قلمرو دشمن خود سه مرتبه به مازندران نيرو فرستاد . قلعهء زايگان
Zayegan
پس از 25 روز مقاومت تسليم شد و ناتل و كجور و نور ويران گرديد و اغنام و احشام ملك جهانگير و رعايايش را به گيلان فرستادند . چهارمين لشكر براى
هامش
( 1 ) - در اين عصر شاه اسمعيل صفوى از اردبيل به گيلان فرار كرد و پس از مرگ برادرانش به نزد امير مظفر والى تولTulو ناوNavپناهنده شد و اين شخص با وجود اصرار جهانگير بيك پرناكParnakحاكم خلخال و تول از تسليم مهمان خود به رستم بيگ امتناع ورزيد .