حسينعلى و فتحعلى به دربار ايران فرستاده شدند . هنگامى كه فتحعلى شاه به سلطنت رسيد قوائى به منظور كمك به حسينعلى اعزام نمود ، واو را مأمور ساخت تا گيلان را متصرف شود . به فرمان حسينعلى دو نفر از سپاهانش در جنگل مخفى شدند . و نزديك پل خطيبان آقاعلى را به قتل رساندند ( 26 ربيع الاول 1212 مطابق با سال 1797 ميلادى ) پدر و مادر او متوحش شده قرار كردند ، و به جزيرهء لنكران رفتند و از مصطفى خان طالش استمداد طلبيدند .
فتحعلى شاه از آنها خواست تا دوباره به ميان خانواده و قلمرو خود به شفت بازگردند ، و با فرستادن قرآن مهر شده اى در آنها اطمينانى به وجود آورد . آنها بازگشتند و ديگر به چيزى جز انتقام نمى انديشيدند . روز و شب اعمال وحركات حسينعلى را در نظر داشتند ، وبالاخره يكى از برادران آقاعلى موفق شد هنگامى كه حسينعلى با اسب از راهى مى گذشت او را به ضرب گلوله از پاى در آورد ( 10 صفر 1225 مطابق باسال ( 1 ) 1800 ) . بامرگ حسينعلى برادرش فتحعلى به تبريز فرار كرد و در آنجا بيگلربيگى شد . از حسينعلى پسرى كه آنوقت شيرخوار بود باقى ماند اما هيچيك از اعقاب هدايت خان به او اعتنائى نداشتند و اين كينه كشى كه از ( 1226 هجرى 1810 ) مدت 70 سال طول كشيده بود به فراموشى سپرده شد .
بامرگ حسينعلى خان ففتحعليشاه فرمان حكومت فومن را به نام خانلرخان كه يكى از بازماندگان حاكم اوليهء فومن بود و هنوز در دوران طفوليت به سر
هامش
1 - به روايت ديگرى او بوسيلهء يكى از سرشناسان گسكر كه زنش با حسينعلى روابطى داشته به قتل رسيد . اين شوهر چون خود را مورد اهانت ديد در كيميگاه نزديك دو پردان لالم در گسكر به كمين او نشست .
كلنل تر زل عقيده دارد كه اهالى گسكر از پذيرفتن حاكمى كه فومنى نبود امتناع مى ورزيدند و كسى را كه فتحعليشاه به عنوان حاكم فرستاده بود در مرز گسكر به ضرب گلوله از پا درآوردند . با توجه به تاريخ واقعه اين حاكم جز حسينعلى نبوده است .