90 - ص 140 س 10 ، لماثوى . . . - مراد از بعضى از اهل عصر ، خود عتبى است كه سرايندهء شعر است .
رك : تعليقهء ص 60 .
91 - ص 145 س 6 ، لو كان معتصما . . . - منينى ( فتح الوهبى ج 1 ص 253 ) گويد : « ام سلمه سرايندهء شعر هم شوى عايشه و زن رسول اكرم بود و اين دو بيت را دربارهء قضيهء افك عايشه سروده ، و داستان اين است كه عايشه در يكى از جنگها گردن بند خود را گم كرد و بازگشت تا آن را پيدا كند ، شتربان به گمان اينكه وى در كجاوه است كاروان را حركت داد . عايشه در مراجعت كسى را نديد جز صفوان بن معطل سلمى كه شب را در پشت لشكر به سر برده بود .
صفوان او را با شتر خود به مدينه آورد . اين موضوع مايهء بدگويى و افتراى منافقان گرديد .
اما منظور ام سلمه از زلت مسلما اثبات افك نيست بلكه ظاهرا اين است كه چرا عايشه خود بىاجازه از پيغمبر به دنبال گردن بند رفته بوده است » .
92 - ص 145 س 15 ، جرت الرياح . . . - شعر از اسود بن يعصر ، و ما قبل آن چنين است :
نام الخلى فما احس رقادى * و الهم محتضر لدى وسادى
ماذا ارجى بعد آل محرق * اقوت منازلهم و بعد اياد
اهل الخورنق و السدير و بارق * و القصر فى الشرفات من سنداد
رك : فتح الوهبى ج 1 ص 254 .
93 - ص 146 س 8 ، عمارى - از كتاب « مصباح المنير » ذيل « عمر » چنين مستفاد مىشود كه عمارى به تشديد و فتح ميم و منسوب عمار نام كسى است ، پس تخفيف ميم خلاف اصل است و موافق استعمال . ( نقل از حاشيهء چاپ سنگى تهران ص 179 ) . در تاريخ عتبى ( فتح الوهبى ج 1 ص 256 ) عبارت چنين است : فنقل فى تابوته الى غزنة .
94 - ص 147 س 14 ، عليك سلام اللّه . . . - به گفتهء كتاب حاضر از يكى از فضلاى عصر است كه مراد خود ابو نصر عتبى است . رك : تعليقهء ص 60 .
95 - ص 150 س 6 ، طبرك - به فتح اول و دوم و سوم قلعه و دژى بود در رى بر فراز كوهى ، به خرابهء رى پيوسته ، اين دژ را سلطان طغرل بن ارسلان سلجوقى به سال 588 ه . ق . خراب كرد .
در نزهة القلوب ( چاپ لندن ص 53 ) آمده : قلعهء طبرك به جانب شمال رى در پاى كوه افتاده است . خواندمير در حبيب السير ( چاپ سنگى ج 1 ص 66 ) آرد : منوچهر به دار الملك رى رفت و افراسياب رى را معسكر خود ساخته روز بروز آثار نصرت در جانب او ظاهرتر مىگشت ، بنابر آن منوچهر قلعهء طبرك را عمارت فرمود ، و آن اول قلعهاى است كه در عالم