70 - ص 113 س 13 ، يا كافى الملك . . . - ابو محمد خازن گويندهء اين شعر از شاعران و نديمان صاحب ابن عباد و خازن كتابخانهء او بود . صاحب به شعر او بيش از همهء شاعران ديگر توجه داشته .
در بعضى از نسخ تاريخ عتبى به جاى ابو محمد خازن ، ابو القاسم بن ابى العلاى اصفهانى درج شده است . رك : فتح الوهبى ج 201 . ص 2 71 - ص 113 س 4 ، و اللّه و اللّه ما افلحتم . . . - در اينجا شاعر با لفظ جليل و رئيس اشاره مىكند به ابو العباس ملقب به رئيس كه با شخصى ديگر يعنى ابو على ملقب به جليل هر دو پس از صاحب به وزارت رسيدند ( فتح الوهبى ج 1 ص 204 ) . اما گويندهء شعر به حكايت خود كتاب ابو عيسى منجم است و همين دو بيت عينا در يتيمة الدهر ( ج 3 ص 117 ) به انتساب به يكى از بنى منجم نقل شده . منينى ( فتح الوهبى ج 1 ص 204 ) به نقل از كرمانى گويد :
ابو عيسى از شاعران صاحب بن عباد و منجم او و نيز برادرش بود ، و اين دو برادر را اشعارى است در باب نوروزيات كه در يتيمة الدهر مندرج است . در لغتنامهء دهخدا آمده : احمد بن على بن ابى منصور منجم ابان حسيس ( ظاهرا : جشنس ، جشنسف ، گشنسب ) بن وريد ابن كاد بن مها بنداد حسيس بن يزدجرد مكنى به ابن عيسى يكى از افاضل خاندان بنو منجم .
ياقوت گويد : هر يك از پدران و عمان و اهل بيت او را در باب خويش ياد كنيم . . . و اين احمد فاضل نبيل است و محمد بن اسحاق النديم ذكر او را در فهرست آورده و گويد : او راست كتاب تاريخ سنى العالم . ( لغت نامه ، ذيل احمد بن على بن يحيى ) . در همين لغت نامه ذيل احمد بن على منجم ، نام كتاب مذكور « البيان عن تاريخ سنى زمان العالم على سبيل - الحجة و البرهان ، ضبط شده است . و نيز از شخص ديگرى نيز به نام « احمد بن على بن هارون ابن على بن يحيى بن ابى منصور منجم مكنى به ابو الفتح در « لغت نامه » به نقل از معجم الادباء نام برده شده است كه شاعر نيز بوده است ، بعيد نيست كه همين ابو عيسى منجم بوده باشد .
در يتيمة الدهر و همچنين در معجم الادباء ( ج 1 ص 232 ) نمونههاى از اشعار ابو عيسى نقل شده . رك : حاشيهء نسخهء چت ( ص 143 ) . در حاشيهء كتاب حاضر چاپ آقاى قويم « ابو عيسى بن منجم » به جاى « ابو عيسى منجم » ضبط شده .
72 - ص 114 س 6 ، ابو سعيد رستمى - محمد بن محمد بن حسن . . . بن رستم شاعر معروف عرب معاصر صاحب بن عباد و از شاعران درجه اول و مقيم اصفهان و از اهل بيوتات آنجا بود . صاحب بن عباد او را اشعر همهء شعراى زمان خود مىدانست و وى را بر نديمان خويش مقدم مىداشت .
منينى گويد : رستمى ، بحترى زمان خود و از شعراى آل بويه بود . شرح حال وى به تفصيل
تاريخ اليميني ( تاريخ العتبي ) ( فارسى ) — صفحة 515
مساهمون: أبي النصر محمد بن عبد الجبار العتبي
ص٥١٥