كتاب حاضر ( ص 150 ) و روضة الصفا ( ج 4 ص 161 ) در سال 387 است نه 397 ، و واقعهء مذكور نمىتواند پس از وفات فخر الدوله باشد .
50 - ص 84 س 12 ، عبد اللّه غرير - رك : تعليقهء ص 64 .
51 - ص 86 س 8 ، اذا هم . . . - شعر از حماسى شاعر عرب است . رك : فتح الوهبى ج 9 ص 154 .
52 - ص 87 س 7 ، ان الاولى . . . - اولى براى جمع مذكر است ولى گاهى از آن جمع مؤنث قصد كنند چنان كه در اين بيت مراد زنان پردهنشين است ، و ضمير « هم » به اعتبار همين « اولى » به صورت مذكر آمده است . بيت مذكور قسم ديگر نيز نقل شده است .
ان اللواتى فى الخدور * هم الضمائر فى الصدور
رك : فتح الوهبى ج 1 ص 155 53 - ص 87 س 9 ، و أعرتهم - منينى در فتح الوهبى ( ج 1 155 ) اين بيت را بدين صورت آورده :
لما مشين على الثرى * تاه المعار على المعير
يعنى وقتى كه آن زنان روى خاك راه رفتند ، خاكى كه رايحهء آنان را عاريه گرفته بود به خود عاريه دهنده ( مشك ) تكبر كرد .
ص 93 س 1 ، اينانج حاجب - در يادداشتهاى قزوينى ( ج 1 ص 164 ) آمده : سه اينانج بودهاند يكى اينانج والى رى مقتول به سال 564 ، دوم دختر او اينانج خاتون زن اتابك جهان پهلوان ، سومى قتلغ اينانج محمود پسر اتابك محمد جهان پهلوان بن ايلدگز . انتهى . اينانج حاجب هيچ كدام از اينان نبوده ، و چنان كه در همين كتاب ( ص 93 ) آمده ، اينانج حاجب از امرا و بزرگان نوح بن منصور بود ، و در جاى ديگر ص 93 آمده : « اينانج حاجب كه عماد ملك و عمدهء دولت ( سامانيان ) بود . . . » 54 - ص 94 سطر آخر ، ترك الاحبة . . . - بيت از حسان بن ثابت است ( ديوان حسان ص 95 ) و ما قبل آن اين است :
ان كنت كاذبه الذى حدثتنى * فنجوت منجى الحارث بن هشام
و در بيت دوم ( ترك الاحبة . . . ) به جاى « دونهم » « عنهم » نيز نقل شده ، الطمر . الفرس الجواد و قيل المستفر للوثب ، و الانثى طمرة . ( از صناعتين ابو هلال عسكرى ص 398 ) و رجوع شود به تعليقهء ص 117 « و علمت انى . . . » .