صفاى رأفت قرابت ، جان وقايهء ذات كريم و فداى نفس شريف او مىساخت .
و امير نصر بمذهب امام ابو حنيفه رحمه اللّه متمسّك بود و بتربيت اصحاب و تمشيت [ 1 ] كار متحنّفه متبرّك . و در جوار قاضى ابو العلا [ 2 ] مدرسهاى ساخت و اموال بسيار در عمارت آن صرف كرد و ضياع [ 3 ] و عقار فراوان بر آن وقف فرمود ، و اين بقعه از وى ذكرى باقى و صدقهاى جارى شد و فوايد و عوايد آن خير بعامّهء علما و متفقّهه برسيد ، و مكارم اخلاق و نزاهت عرض و سجاحت خلق و وفور حيا و كرم او تا حدّى بود كه در مدّت عمر يك كلمهء موحش كس از وى نشنيده بود و بر كس جور و جفا نكرده . تقدير بارى تعالى او را زمان نداد و بجوانى فرو رفت ، و جهان از فضل و معالى و لطف و معانى خويش عاطل گذاشت . و عتبى در مرثيهء او اين رساله انشا كردست ، شعر [ 4 ] :
آه من سفرة به غير إياب * آه من حسرة على الأرباب [ 5 ]
آه من مضجع الامير المفدّى * فوق فرش من الحصى و التّراب [ 6 ]
نصر بن الامير ناصر دين ال . . . * لّه صدر الحروب و المحراب « 1 »
هامش
[ 1 ] - اس : حشيت . متن از نسخ ديگر
[ 2 ] - شع ، صو : + صاعد
[ 3 ] - « و ضياع » از شع و صو افزوده شد
[ 4 ] - رسالهء عتبى در مرثيهء امير نصر در چت نيامده و در چق تنها چهار بيت اول ثبت شده است
[ 5 ] - الفتح الوهبى : الاحباب
[ 6 ] - اس ، شع ، صو ، لد : فوق فرش الحصى و فرش التراب . متن از مب و فتح الوهبى .
( 1 ) آه من سفرة . . . : آه از سفرى كه بازگشت ندارد ، آه از حسرت بر صاحبان و ارباب امارت - آه از خوابگاه اميرى كه جانها فداى اوست ، چنان خوابگاهى كه روى فرش ريگ و خاك است - وى نصر بن امير ناصر دين اللّه ، صدر جنگها و محراب -