شدى ، و نيسابور بهيبت او بياراميد و دبيب عقارب بلا و صرير جنادب اهوا بيفتاد و كس را در اختلاف مذاهب و تنازع مناصب مجال نماند ، و اهل فتنت و اصحاب بدعت سر در گريبان كشيدند و از طلب فضول دامن درچيدند .
شعر :
لقد [ 1 ] بثّ عبد اللّه خوف انتقامه * على اللّيل حتّى ما تدبّ عقاربه « 1 »
و اگر چه او در تسكين آن فتنه و اطفاء آن جمره آثار مأثور و مساعى مشكور نمود ، امّا همه اثر [ 2 ] بركت و همّت و نتيجهء هيبت سلطان بود ، كه كوه از سياست او متزلزل گشتى و از نهيب شمشير او خاك از قعر دريا برخاستى ، و سجوم سحاب اگر چه سبب نضرت رياحين است و رجوم شهاب اگر چه موجب نفرت شياطين ، عقل داند كه مسبّب همه قادرى است كه مجاديح انواء تحفهايست از نوافح رحمت او ، و قاهرى كه مصابيح سماء شعلهاى از لواقح نقمت او ، و مستحقّ حمد منشىء سحاب [ 3 ] است نه سحاب ، و مستوجب ثنا بارى شهاب [ 4 ] است نه شهاب .
پس اين رئيس جماعت مستأكله را تتبّع كرد و هر چه در ايّام فتنه رشوت [ 5 ] ستده بودند ازيشان بستد و هر يك را در حبس باز داشت و خواست كه استاد ابو بكر را نيز مالشى بدهد روى در كشيد و در گوشهاى پنهان بنشست ، و او به حكم آنكه سلطان نخواست كه او را تعرّضى زيادت [ 6 ] رسد و بمطالبت [ 7 ] مالى با او خطابى رود ، چشم
هامش
[ 1 ] - فتح الوهبى : و قد
[ 2 ] - نسخهء اس كلمهء « اثر » را ندارد
[ 3 ] - شع : منشىء السحاب
[ 4 ] - شع : بارى الشهاب
[ 5 ] - شع ، صو : بر شوت
[ 6 ] - شع ، صو :
زيادت تعرضى 7 - شع ، صو : و بمطالبات .
( 1 ) لقد بث . . . : عبد اللّه ( بن طاهر ) ترس انتقام خود را بر ( همه چيز حتى حشرات ) شب چنان پراكنده كرد كه عقربهاى آن نيز نمىجنبند .