ذكر دارا بن شمس المعالى
دارا بن شمس المعالى بعد از آنكه از جانب ابو على در جانب ملك رضى [ 1 ] گرديد ، ملازم خدمت بود و مساهم نعمت او ، تا شمس المعالى با سر مملكت خويش آمد . او به خدمت پدر از خدمت اجانب مستغنى شد و پيش پدر به نظر إشفاق و إشبال و قضيّت پدر پسرى ملحوظ و محظوظ بود ، تا او را به طبرستان فرستاد و آنجايگاه بر جملهء طاعت و رعايت مصلحت ، و قيام بجواب منازعان مملكت پدر مدّتى مقيم بود ، پس بسبب تهمتى كه به دو تحويل افتاد [ 2 ] او را بخواند . به استراباد به خدمت رسيد و براءت ساحت خويش روشن كرد و پدر بقبول معاذير و اكرام مقدم او استبشار نمود و بعد از چند روز ديگر او را [ 3 ] پيش خواند . دارا انديشناك شد ، بر نشست كه به خدمت رود ، در راه پشيمان شد ، و عنان بگردانيد و در مستتر آجام طبرستان روى به خراسان نهاد ، و تا شمس المعالى از حال او آگاه شد و بر پى او سواران روان كرد او مسافتى تمام گذاشته بود [ 4 ] .
و چون بسرحد خراسان رسيد از عواصف بأس و قواصف غيظ پدر ايمن [ 5 ] شد و به حضرت سلطان پيوست و در خدمت او مكان معمور و محلّ مرموق يافت و بانواع تمويل و تخويل و اكرام و تبجيل مشرّف گشت ، و از سر غرور جوانى و خفّت وقار در مجالس سلطان قربت و رتبت خويش باطل كرد و از عارضهء اعراض مستوحش شد و از تغيير راى سلطان مستشعر گشت ، و در سترهء خوافى شب راه گريز و هرب [ 6 ] پيش گرفت و سلطان اشخاص را در طلب او إشخاص كرد ، كس در گرد مركب او
هامش
[ 1 ] - اس « ملك » را ندارد . صو : + نوح بن منصور
[ 2 ] - شع ، صو : به دو حوالت افتاد
[ 3 ] - شع ، صو : بعد از چند روز او را
[ 4 ] - شع : گذشته بود
[ 5 ] - شع : آمن
[ 6 ] - شع ، صو : راه هرب .