ذكر وزارت شيخ جليل شمس الكفاة ابو القاسم احمد بن الحسن [ 1 ]
شيخ جليل در ايّام امارت سلطان به خراسان منشى [ 2 ] بود و ديوان رسايل كه مخزنهء اسرار است به دو مفوّض [ 3 ] ، و كرم نسب و شرف حسب و كمال حرّيّت و متانت رأى و رويّت او در اطراف خراسان چون شعلهء آفتاب روشن ، و ذكر فصاحت قلم و سجاحت شيم و نفاست همم و قلّت التفات او بدينار و درم در جهان شايع ، و در خدمت حضرت سلطنت در مراتب و مناصب ترقّى مىكرد تا ديوان عرض به دو تفويض شد و عمل نواحى بست و رخّج و تحصيل ارتفاعات و معاملات آن نواحى علاوهء شغل و اضافت عمل او فرموده آمد [ 4 ] و هر كارى كه زمام آن بدست اهتمام او دادندى ، در آن آثار كفايت و درايت و ابواب امانت و صيانت تقديم كردى و از عهدهء آن بر وجهى جميل بيرون آمدى ، و صيت سخاوت [ 5 ] و مروّت و احسان و فتوّت او در افواه افتاد و از اقطار جهان روى به دو آوردند و ساحت شرف او قبلهء آمال و كعبهء سؤّال شد ، و او چون ابر برعايت همه و كفايت جمله فرا مىرسيد و معجزهء مروّت و برهان فتوّت او جز بشهادت مشاهدت و بيان عيان مقرّر نگردد .
و وزير ابو العباس در مهمّات ملك از انوار كفايت او اقتباس كردى و از كفات حضرت او را در عقد گرفتى ، هم از سبب ذكا و كياست او و هم از جهت قربت [ 6 ] سلطان . و چون آفتاب وزارت او در عقدهء عزلت [ 7 ] منكسف شد و سلطان را
هامش
[ 1 ] - چق : + الميمندى
[ 2 ] - شع : + حضرت
[ 3 ] - اس : تفويض . متن از شع
[ 4 ] - شع : فزودند . صو : فرمودند
[ 5 ] - شع ، صو : سخا
[ 6 ] - شع ، صو : + حضرت
[ 7 ] - شع ، صو : عزل .