و از جملهء اعيان فضلاء نيسابور ، ابو نصر احمد بن على الميكالى بود . امير ابو نصر صنيعهء سلطان و ربيب دولت و شيخ مملكت بود آراسته بفضل موفور و ادب مشهور و قدرى رفيع و عزّى منيع و مستظهر بمال بسيار و عقار بىشمار و موصوف برأى رزين و حزم متين و معروف بكمال دهاء ، و صاحب كفايتى كه اگر خواستى ميان صحّت و مرض جمع كردى و اگر خواستى ميان جوهر و عرض تفرقه انداختى ، و اسرار ضماير و استار مصاير پيش نظر بصيرت او روشن و پيدا بودى و شعرى پاكيزه مشتمل بر الفاظ رقيق و معانى جزل انشا كردى ، و از جملهء نتايج طبع و نسج خاطر او اين ابيات است ، شعر :
بانى العلى و المجد و الإحسان * و الفضل و المعروف أكرم بان
ليس البناء مشيّدا لك شيده * مثل البناء يشاد بالاحسان
البرّ أكرم ما حوته حقيبة * و الشّكر أحسن ما حوته يدان
و إذا الكريم مضى و ولّى عمره * كفل الثّناء له بعمر ثان « 1 »
[ 1 ] و از جملهء رسايل او اين فصلست كه به شمس المعالى قابوس نوشتست :
رسالة كتب العبد و حاله فيما يديمه مولاه من شرف إقباله و رضاه و يفيضه عليه من ملابس فضله و نعماءه حال من تقبل عليه دنياه و يسعد فى ظلّ دولته بأولاه و أخراه ، و الحمد لله رب العالمين ، و وصل كتاب الأمير موشّحا بدرر
هامش
[ 1 ] - از اينجا تا آخر رسالهء عربى در نسخهء چت نيامده است .
( 1 ) بانى العلى . . . : بانى بزرگوارىها و مجد و نيكى و فضل و احسان گرامىترين بانى است - بنايى كه براى تو بلند و استوار شده مانند بنايى نيست كه پايهء آن بر احسان نهاده شده باشد - نيكى بهترين چيزى است كه خرجين شخصى حاوى آن است و سپاس بهترين چيزى است كه دو دست دارندهء آن است - و هنگامى كه شخصى كريم و بزرگوار در گذشت و عمرش سپرى شد نام خوب و ستايش ، عمر دوم را براى او ايجاد مىكند .