و بعصيان مجاهرت [ 1 ] كردند و بارتفاعات خراسان استبداد نمودند تا تاش را از سر اضطرار لازم شد دفع ايشان كردن و عزم كفايت مضرّت و معرّت ايشان از ولايت و رعاياى خويش مصمّم گردانيدن . در خزاين بگشاد و نفايس ذخاير و رغايب اموال و اسلحه بر جمهور لشكر تفرقه كرد و از بخارا بيرون آمد و به آمل شط نزول كرد و ميان ايشان سفيران آمدند و رفتند و در اصلاح ذات البين و تسكين نايره و اطفاء جمرات فتنه كوشيدند و از مفاسد مخاصمت و وخامت عاقبت معادات و مناوات تحذير كردند و بدان رسانيدند كه نيسابور تاش را باشد و بلخ فايق را و هرات ابو على را ، و بر اين جمله مصالحت افتاد و هر يك بسر ولايت خويش رفت ، و ابو بكر خوارزمى در تهنيت ابو على به ايالت هرات گويد ، شعر :
تهنّأ بالأمير هراة اذ قد * علا من ان يهنّأ عن هراها
و كيف تهنّا الدّنيا جميعا * بناحية من الدّنيا احتواها « 1 »
و حسام الدّوله تاش به مرو آمد و بوقت نهضت از بخارا مزنى را از وزارت معزول كرده بود و جاى او بكدخداى خويش عبد الرّحمن پارسى [ 2 ] داده ، چه مزنى را از بطانهء ابو على و فايق دانسته بود و ميل او بجانب ايشان شناخته و مداهنهء او در كار ايشان و اغضا بر حركت عصيان ايشان مشاهدت كرده ، چندانكه او به مرو رسيد كدخداى او را جواب باز دادند و وزارت به عبد اللّه بن غرير [ 3 ] تفويض كردند و او بمضادت
هامش
[ 1 ] - شع ، مب : مجاهزت .
[ 2 ] - شع ، مب : فارسى .
[ 3 ] - شع : عزير ( به ضم اول و فتح دوم )
( 1 ) تهنأ بالأمير . . . : شهر هرات با امير ( ابو على ) مبارك شد ، زيرا وى برتر است از اين كه به هرات خود تهنيت گفته شود . چگونه به همهء دنيا ( ابو على ) تهنيت گفته مىشود به وسيلهء ناحيهاى از آن دنيا ( هرات ) كه وى آن را تصرف كرده است ( ابو على در بزرگوارى و بلند همتى به همهء دنيا تشبيه شده است ) .