گذاشت و وزارت برو ختم شد و ديگر ملك خراسان مثل او وزير نديد و در مسند وزارت [ 1 ] چنو خواجهاى ننشست ، و در هيچ تاريخ مذكور نيست كه كسى را از وزرا آن مآثر مأثور و محامد مذكور و كمال صباحت و سماحت و وفور سياست و سيادت جمع بوده است ، و ابو جعفر حامى [ 2 ] در مرثيت او مىگويد ، شعر :
لهفى عليك ابا الحسين * عينا رمتك بكلّ عين
جرّعتني غصص الجوى * و اريتنى يوم الحسين « 1 »
و بعضى از افاضل بر ديوار زيارتگاه او نوشته بودند ، شعر :
مرّ على قبرك اخوانكا * و كلّهم قد هاله شانكا
فلم يزيدوك على قولهم * عزّ على العلياء فقدانكا « 2 »
و حسام الدّوله تاش و شمس المعالى قابوس و فخر الدّوله على در نيسابور بانتظار وصول او چشم به راه مىداشتند و بر اميد تقويت و انجاد و معونت و امدادش روزگار مىگذاشتند .
هامش
[ 1 ] - نسخ ديگر : مسند حكم
[ 2 ] - شع : جافى يا حافى . مب : جامى
( 1 ) لهفى عليك . . . : اى ابو الحسين ، بر تو غم مىخورم ، از اصابت چشم ( چشم زخمى ) كه ترا فرو افگند چنان چشمى كه قوى و مؤثر بود ( در تفسير اين بيت اقوال مختلفى گفتهاند . رك : الفتح الوهبى ج 1 ص 123 ) - غصههاى عشق را جرعه جرعه خورانيدى و روزگار حسين ( امام سوم ) را به من نشان دادى .
( 2 ) مر على قبرك . . . : دوستانت بر قبر تو گذشتند و كار تو همهء آنان را مضطرب كرد - پس چيزى بر گفتهء خود نيفزودند كه : فقدان تو بر عظمت و بزرگوارى گران و سخت آمد .