تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صفات الشيعة (فارسى) — صفحة 103

مساهمون:

ص١٠٣
همانا خداوند به پيامبرش امر فرموده كه با مردم مدارا و سازش نمايد [ آنجا كه ] مىفرمايد : « عفو و بخشايش را پيشهء خود ساز و به خوبى و نيكى امر كن و از جاهلان روى بگردان » ( اعراف - 199 ) و امّا روش امامش : صبر كردن بر سختى جنگ با دشمن ، و سختى فقر و تنگدستى است . خداى بزرگ [ در قرآن ] مىفرمايد : « و صبركنندگان در سختى محاربه با دشمن و سختى فقر و تنگدستى » ( بقره - 177 )

حديث شصت و دوم

عبد اللَّه پسر امام موسى بن جعفر عليهما السّلام گفت : از آن حضرت در بارهء دو فرشته‌اى كه بر انسان گمارده شده‌اند ، سؤال كردم : وقتى بنده‌اى اراده مىكند گناهى مرتكب شود و يا كار خوبى انجام دهد ، قبل از آن كه آن عمل را انجام دهد ، آيا آن دو فرشته مىدانند ؟ فرمود : آيا بوى بد و خوب نزد تو يكسان است ؟ عرض كردم : خير . فرمود : وقتى بنده‌اى قصد انجام كار خوبى را مىكند ، نفسش با بوى خوب [ از دهانش ] بيرون مىآيد و فرشته‌اى كه بر طرف راست انسان گمارده شده به فرشتهء سمت چپ مىگويد : دست نگه‌دار ، او قصد كرده كار خوبى انجام دهد ، و زمانى كه آن را انجام مىدهد ، زبانش قلم و آب دهانش مركّب فرشته مىشود و آن كار خير را برايش ثبت مىكند ، و هر گاه قصد انجام كار بدى را نمايد ، نفسش با بوى بد [ از دهانش ] بيرون مىآيد