ابى عبد الله عليه السّلام نقل كردهاند كه آن حضرت فرمودند :
حضرت على بن الحسين صلوات الله عليهما مدت بيست يا چهل سال بر پدرشان گريستند و طعام و غذائى نبود كه در مقابل حضرت بگذارند مگر آنكه حضرتش به ياد امام حسين عليه السّلام گريه مىكردند تا جايى كه غلام حضرت محضر مباركش عرض نمود :
فدايت شوم اى پسر رسول خدا مىترسم كه شما هلاك شويد .
حضرت فرمودند :
* ( قالَ إِنَّما أَشْكُوا بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى الله وَأَعْلَمُ مِنَ الله ما لا تَعْلَمُونَ ) * .
تنها درد دل و غم خود را با خدا گويم و از لطف و كرم بىاندازه او چيزى دانم كه شما نمىدانيد . سپس فرمودند :
هيچ گاه محل كشته شدن فرزندان فاطمه عليها السّلام را به ياد نمىآورم مگر آنكه حزن و غصه حلقوم من را مىفشارد .
كامل الزيارات ( فارسي ) — صفحة 349
مساهمون: جعفر بن محمد بن قولويه
ص٣٤٩