پدرش ، از حضرت جعفر بن محمّد ، از پدرش ، از آباء گرامش عليهم السّلام ، حضرت فرمود :
رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند :
هر گاه مرد و زن مجامعت مىنمايند همچون دو درازگوش عريان نشوند زيرا در اين صورت فرشتگان از بين ايشان مىروند .
باب دويست و نودم سرّ مكروه بودن دميدن به ظرف طعام
حديث ( 1 )
على بن حاتم مىگويد : محمّد بن جعفر بن حسين مخزومى ، از محمّد بن عيسى بن زياد ، از حسن بن على بن فضّال ، از ثعلبة ، از به كار بن ابى بكر حضرمى ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام مىپرسد : شخصى به قدح و ظرف طعامش مىدمد اين چه صورت دارد ؟
حضرت مىفرمايد : اشكالى ندارد فقط مكروه است مشروط به اين كه با شخص ديگرى باشد زيرا مكروه است با دميدن هم غذاى خود را از تناول معاف دارد .
و نيز پرسيد فوت كردن شخص در طعام چه صورت دارد ؟
فرمود : مگر قصدش اين نيست كه غذا سرد شود ؟
عرض كرد : آرى .
فرمود : اشكالى ندارد .
مقاله مرحوم مؤلَّف
مؤلَّف اين كتاب ( مرحوم صدوق ) مىگويد : آنچه به آن فتوى داده و اعتماد دارم اين است كه :
دميدن و فوت كردن به غذا و آب جايز نيست چه شخص تنها بوده و ظرف طعام و شراب اختصاص به خودش داشته باشد و چه با ديگرى بوده و ظرف مشترك بين آنها باشد و علَّتى كه در اين روايت آمده تنها در همين خبر است و در هيچ حديث و خبرى ديده نشده .
باب دويست و نود و يكم سرّ اين كه جايز نيست زمينى كه در آن گندم و جو مىكارند به گندم و جو اجاره دهند ولى جايز است به طلا و نقره آن را اجاره دهند
حديث ( 1 )
محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار ، از ابراهيم بن هشام ، از اسماعيل بن مرار ، از يونس بن عبد الرحمن از جماعتى ، از حضرت ابى جعفر و ابى عبد الله عليهما السّلام