حديث ( 1 ) شيخ فقيه ابو جعفر محمّد بن على بن الحسين بن موسى بن بابويه قمى مصنّف اين كتاب مىگويد : پدرم و محمّد بن الحسن بن احمد بن الوليد رضى الله عنهما از سعد بن عبد الله از محمّد بن عيسى بن عبيد ، از محمّد بن ابى عمير و محمّد بن سنان از صباح سدى و سدير صيرفى « 1 » و محمّد بن نعمان مؤمن طاق « 2 » و عمر بن اذينه ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام و محمّد بن الحسن بن احمد بن وليد رضى الله عنه از محمّد بن الحسن الصفّار و سعد بن عبد الله از محمّد بن الحسين بن ابى الخطاب و يعقوب بن يزيد و محمّد بن عيسى ، از عبد الله بن جبله ، از صباح مزنى و سدير صيرفى و محمّد بن نعمان احول و عمر بن اذينه ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، اين چهار نفر محضر مبارك امام صادق عليه السّلام حاضر شدند ، حضرت فرمودند : اى عمر بن اذينه ، نظرت در باره اذانى كه اين گروه ناصبىها مىگويند و نمازى كه مىخوانند چيست ؟ عرض كرد : فدايت شوم : ايشان مىگويند : ابى بن كعب انصارى خدا را در خواب ديده و او اين كيفيت را به ايشان تعليم نموده . حضرت فرمودند : به خدا سوگند دروغ مىگويند ، خداوند تبارك و تعالى منزّه تر از آن است كه در خواب ديده شود . و نيز فرمودند : خداوند عزيز جبّار نبىّ اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلم را هفت بار به آسمان عروج داد در مرتبهء اوّل بركت و توسعه بر او داد و در بار دوّم فرائض را بر او تعليم فرمود و